مقایسه اثربخشی درمان تحلیل رفتار متقابل و درمان تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمهای بر اضطراب و کیفیت زندگی دانش¬آموزان مقطع اول متوسطه مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص توجه
نویسندگان
doi
10.82205/fhj.2025/1205200چکیده
چکیده مقدمه: پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان تحلیل رفتار متقابل و درمان تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمهای بر اضطراب و کیفیت زندگی دانش¬آموزان مقطع اول متوسطه مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص توجه توجه انجام شد. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع کاربردی و یک طرح نیمه¬آزمایشی از نوع پیش¬آزمون، پس¬آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه¬ی آماری پژوهش دانش¬آموزان (دختر و پسر) دارای اختلال بیش فعالی و نقص توجه در مدارس استثنایی شهر رشت در سال تحصیلی 1403-1402 تشکیل دادند. تعداد افراد نمونه پژوهش حاضر 45 نفر که سهم هر گروه 15 نفر که به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه کیفیت زندگی ویر وهمکاران، (1988)، پرسشنامه اضطراب بک (1990)، پرسشنامه استاندارد اختلال نقص توجه - بیش فعالی، سوانسون، نولان و پلهام (1981) بود. روش تجزیه و تحلیل داده ها کواریانس چند متغیره و تحلیل کواریانس چند متغیره و تحلیل کوواریانس تک متغیره و آزمون تعقیبی توکی بود. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که بین میزان اثر بخشی آموزش گروهی درمان تحلیل رفتار متقابل و درمان تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمهای بر اضطراب و کیفیت زندگی کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص توجه تفاوت در سطح 01/0 وجود دارد. نتیجه گیری: با توجه به یافته ها می توان نتیجه گرفت درمان تحلیل رفتار متقابل و درمان تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمهای بر کیفیت زندگی و اضطراب در دانش آموزان مقطع اول متوسطه مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص توجه موثر است.