مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر رویکرد پذیرش و تعهد (ACT) با واقعیتدرمانی بر باورهای غیرمنطقی در زوجین متعارض در دوره پساکرونا
نویسندگان
doi
10.82205/fhj.2025/140309011191215چکیده
چکیده مقدمه: با توجه به اینکه رویکردهای مبتنی بر پذیرش و تعهد و واقعیتدرمانی گلاسر باعث افزایش میزان احتمال معنا در زندگی، شادکامی، برخورداری از باور مثبت دربارهی خود و دیگران و افزایش میزان کنترل درونی می شوند، هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر رویکرد پذیرش و تعهد (ACT) با واقعیتدرمانی بر باورهای غیرمنطقی در زوجین متعارض در دوره پساکرونا بود. روش پژوهش: روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون - پسآزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری دوماهه بود. جامعه آماري پژوهش حاضر، کلیه زوجین متعارض مراجعهکننده به درمانگاهها و مراکز مشاوره منطقه 20 شهر تهران در سال 1401 بودند. تعداد 45 نفر به شیوه هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه قرار گرفتند. ابزار پژوهش باورهای غیرمنطقی جونز بود. مداخله درمان مبتنی بر رویکرد پذیرش و تعهد (ACT) و واقعیتدرمانی در 8 جلسه 90 دقیقهای، هفتهای دو بار بهصورت گروهی برای گروه آزمایش اول و دوم اجرا شد. دادهها با بهرهگیری از تحليل واریانس آميخته تجزیهوتحلیل شدند. یافتهها: نتایج نشان داد بین پسآزمون و پیگیری گروههای آزمایش و گواه باورهای غیرمنطقی تفاوت معناداری وجود دارد (05/0>P) و درمان پذیرش و تعهد نسبت به واقعیتدرمانی بهطور معناداری بر باورهای غیرمنطقی زوجین متعارض در دوره پساکرونا اثربخشتر بود و بین دو درمان تفاوت معنادار مشاهده شد (05/0>P). نتیجهگیری: بنابراین میتوان گفت که رویکرد پذیرش و تعهد (ACT) اثربخش تر از واقعیتدرمانی در کاهش باورهای غیرمنطقی در زوجین متعارض بود.