مقایسه اثربخشی درمان هیجان مدار و شناخت درمانگری مبتنی بر ذهن ‏آگاهی بر کیفیت خواب در بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر

نویسندگان
doi
10.82205/fhj.2025/1185049
چکیده

چکیده مقدمه: اختلال اضطراب فراگیر یکی از اختلالات شایع روانپزشکی می­باشد که وجه مشخصه آن نگرانی مزمن و غیرقابل کنترل است. هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان هیجان مدار و شناخت درمانگری مبتنی بر ذهن‏آگاهی بر کیفیت خواب در بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر بود. روش پژوهش: روش پژوهش نیمه­ آزمایشی با طرح پیش­آزمون، پس­آزمون با گروه کنترل همراه با مرحله پیگیری 2 ماهه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر شهر تهران در سال 1402 بود. در مرحله اول تعداد 45 نفر با نمره 10 و بالاتر در مقیاس اختلال اضطراب فراگیر انتخاب و سپس به شیوه تصادفی ساده در 2 گروه آزمایش (هر گروه 15 نفر) و یک گروه کنترل (15 نفر) جایگزین شدند. سپس بیماران گروه‌­های آزمایش تحت درمان هیجان­مدار و شناخت درمانگری مبتنی بر ذهن­آگاهی قرار گرفتند؛ اما گروه کنترل هیچ‌گونه مداخله‏ای دریافت نکرد و در لیست انتظار باقی ماند. از مقیاس اختلال اضطراب فراگیر (GAD-7) اسپیتزر و همکاران و پرسشنامه کیفیت خواب پیتزبورگ(PSQI) بویس و همکاران به منظور گردآوری اطلاعات استفاده شد. تحلیل داده‏ها از طریق نرم‏افزار SPSS نسخه 28 با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه­گیری مکرر انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد هر دو مداخله مذکور تاثیر معناداری بر بهبود کیفیت خواب داشته­اند (05/0>P). نتایج آزمون تعقیبی بن‏فرونی نشان داد که درمان هیجان مدار تاثیر بیشتری دارد (05/0>P). نتیجه­ گیری: می­توان نتیجه­گیری کرد که علاوه بر اثربخش بودن هر دو درمان، تقدم استفاده در درمان مشکلات خواب بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر با درمان هیجان­مدار است.