برازش روابط علّی- ساختاری اضطراب و افسردگی با عملکرد جنسی با میانجی¬گری کیفیت خواب در زنان یائسه مبتلا به دیابت نوع دو

نویسندگان
doi
10.82205/fhj.2025/1208754
چکیده

چکیده مقدمه: عملکرد جنسی جزء مهمی از زندگی زنان یائسه مبتلا به دیابت نوع دو است و تغییر در آن به خصوص در یائسگی، می تواند بر سلامت ایشان تاثیرگذار باشد. عملکرد جنسی این زنان می¬تواند تحت تاثیر عوامل مختلفی قرار گیرد. هدف از پژوهش حاضر بررسی برازش روابط علّی- ساختاری اضطراب و افسردگی با عملکرد جنسی با میانجی¬گری کیفیت خواب در زنان یائسه مبتلا به دیابت نوع دو بود. روش¬ پژوهش: مطالعه حاضر از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل زنان یائسه مبتلا به دبابت نوع 2 ساکن شهر تهران در سال 1402 بودند. حجم نمونه بر اساس مدل Kline و با روش نمونه‏گیری در دسترس 300 نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری داده‏های پژوهش شامل پرسشنامه عملکرد جنسی زنان، سیاهه افسردگی، سیاهه اضطراب و پرسشنامه کیفیت خواب پیتزبورگ بود. تحلیل آماری داده‏ها با استفاده از نرم¬افزار SPSS و AMOS نسخه 28 انجام گرفت. یافته¬ها: یافته¬های پژوهش نشان داد که اثرات مستقیم اضطراب، افسردگی و کیفیت خواب بر عملکرد جنسی معنادار بود. همچنین نتایج نشان داد که کیفیت خواب در رابطه بین اضطراب و افسردگی با عملکرد جنسی نقش میانجی و معنادار دارد. همچنین مدل نهایی پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود(030/0=RMSEA و 05/0>P-value) و 93 درصد عملکرد جنسی به ‌وسیله اضطراب و افسردگی با نقش میانجی کیفیت خواب ‏تبیین می‏شود. نتیجه¬گیری: بنابراین عملکرد جنسی زنان یائسه مبتلا به دیابت نوع دو می¬تواند متاثر از اضطراب، افسردگی و کیفیت خواب آنان باشد. لذا نتیجه‏گیری می¬شود که اضطراب و افسردگی با تاثیرگذاری بر کیفیت خواب موجب نقص در عملکرد جنسی زنان یائسه مبتلا به دیابت نوع دو می-شود که بر این اساس پیشنهاد می¬شود در مداخلات روانشناختی برای این زنان اقدام به کاهش اضطراب و افسردگی آنان کرد.