بررسی اثر علی سبکهای دلبستگی مردان بر فرسودگی زناشویی همسر با تاکید بر نقش میانجیگری طرحوارههای ناسازگار اولیه
نویسندگان
doi
10.82205/fhj.2025/1187745چکیده
مقدمه : هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر علی سبکهای دلبستگی مردان بر فرسودگی زناشویی همسر با تاکید بر نقش میانجیگری طرحوارههای ناسازگار اولیه در زوجهای مراجعهکننده به کلینیکهای مشاوره شهر تهران بود. روش پژوهش : روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه پژوهش شامل تمامیزوجین مراجعهکننده به کلینیکهای روانشناسی و مشاوره منطقه شش و هفت شهر تهران در سال 1400-1402 بودند. حجم نمونه با توجه به فرمول کوکران برابر با 186 زوج (186 مرد و 186 زن) نفر بود که بهصورت هدفمند دردسترس از مرکز مشاوره رها، مرکز مشاوره مهر تابان، مرکز مشاوره اکنون، مرکز مشاوره رواننما انتخاب شدهاند. برای جمعآوری دادهها از مقیاس فرسودگی زناشویی پاینز (1996)، دلبستگی کولینز و رید (1990) و پرسشنامه طرحواره یانگ (1998) استفاده شد. از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیری با روش ورود همزمان و الگویابی معادلات ساختاری استفاده شد و نتایج با نرمافزار SPSS_28 و Amos_26 ، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافتهها : نتایج نشان داد، اثر کل سبک دلبستگی دوسوگرا (019/0= P ،160/0 = β ) و سبک دلبستگی اجتنابی مردان (007/0= P ،196/0 = β ) بر فرسودگی زناشویی همسران آنان مثبت و اثر کل سبک دلبستگی ایمن مردان بر فرسودگی زناشویی همسرانشان (041/0= P ،157/0- = β ) منفی و معنادار است. همچنین اثر طرحوارههای ناسازگار اولیه مردان نیز بر فرسودگی زناشویی همسران (001/0= P ،359/0 = β ) مثبت و معنادار بود. همچنین، اثر غیر مستقیم سبک دلبستگی دوسوگرا (001/0= P ،096/0 = β ) و دلبستگی اجتنابی (035/0= P ،196/0 = β ) مردان بر فرسودگی زناشویی همسران مثبت و اثر غیر مستقیم سبک دلبستگی ایمن آنان بر فرسودگی زناشویی همسرانشان(028/0= P ،073/0- = β ) منفی و معنادار است.