اثربخشی تعاملی آموزش مولفه های هوش هیجانی و مهارت های حل مسئله بر تعارضات زناشویی زنان خواهان طلاق از دادگاه های خانواده
نویسندگان
doi
10.82205/2025.fhj/1221366چکیده
چکیده مقدمه: مطالعه حاضر با هدف اثربخشی تعاملی آموزش مولفه های هوش هیجانی و مهارت های حل مساله بر تعارضات زناشویی زنان خواهان طلاق از دادگاه های خانواده صورت بندی شد. روش پژوهش: روش مطالعه به شیوه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون-پیگیری با گروه آزمایش و کنترل می باشد. جامعه آماری کلیه زنان خواهان طلاق از دادگاه های خانواده تهران در سال 1397 می باشد. نمونه شامل 30 نفر از زنانی بود که ملاک های ورود و خروج را داشته و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه حل تعارضات زناشویی رحیم استفاده شد. پروتکل تعاملی تدوین شده قبل از اجراء با استفاده از روش های مناسب به لحاظ روایی و اعتبار مورد بررسی قرار گرفت. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل کورایانس آمیخته بین-درون آزمودنی ها استفاده شد. یافته ها: نتایج این مطالعه بیانگر آن بود که اثر تعاملی گروه*زمان در رابطه با کلیه متغیرها معنادار نیست. این در حالی است که اثر گروه نشان می دهد بین نمرات گروه های آزمایش و کنترل پس از حذف اثر پیش آزمون برای سبک یکپارچگی (98/37 =F، 01/0p<)، سبک مسلط(61/27 =F، 01/0p<)، سبک ملزم شده(49/19 =F، 01/0p<)، سبک اجتناب کننده(61/18 =F، 01/0p<) و سبک مصالحه(07/43 =F، 01/0p<) تفاوت معنادار وجود داشته است. از سوی دیگر اثر اصلی زمان نیز که مقایسه بین نمرات سبک های حل تعارض زناشویی در مرحله پس آزمون و پیگیری می باشد برای چهار سبک معنادار نیست. نتیجه گیری: با توجه به تاثیر مطلوب تاثیر تعاملی هوش هیجانی و حل مساله بر کاهش تعارضات زناشویی به مشاوران و روانشناسان توصیه می شود که برای افراد دارای مشکلات زناشویی و یا در معرض طلاق از روش تدوین شده در این مطالعه که از اعتبار و روایی مطلوبی برخوردار است استفاده نمایند.