بررسی اثربخشی پروتکل مداخله ای رضایت زناشویی بر پایبندی به تعهدات زناشویی، (مورد مطالعه: زنان متأهل مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی شهر تهران)

نویسندگان
doi
10.82205/fhj.2025/1210531
چکیده

چکیده: مقدمه: امروزه با وقوع تغییرات فرهنگی، اجتماعی و تکنولوژیک، روابط زناشویی و از جمله پایبندی به تعهدات زوجین دستخوش فرازو نشیب هایی شده که بعضاً کیان خانواده را تهدید می کند؛ لذا این پژوهش درصدد بررسی اثربخشی پروتکل مداخله ای رضایت زناشویی محقق ساخته بر پایبندی به تعهدات زناشویی بود. روش پژوهش: روش پژوهش، از نوع مطالعه کارآزمایی بالینی بود و از طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل استفاده شد. جامعه آماری پژوهش عبارت بود از دانشجویان زن متأهل دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی که حداقل 5 سال از زندگی زناشویی آنها گذشته بود. نمونه پژوهش براساس جدول برآورد حجم نمونه کوهن و نیز روش نمونه گیری تصادفی ساده (هر گروه 15 نفر) انتخاب شد. ابزار تحقیق، پرسشنامه صمیمیت زناشویی استفان ووندن بروک و هانس برتمن بود. روش تجزیه و تحلیل آماری داده ها، آزمون کواریانس تک متغیری و نیز آزمون تی دو نمونه مستقل بود. یافته ها: یافته ها حاکی از آن بود که در مورد متغیر «پایبندی به تعهدات» فرض همگنی شیب رگرسیونی برقرار نبود و لذا نمرات پیش آزمون از نمرات پس‌آزمون کم شده و میانگین تفاضل حاصل، در گروه‌ها با استفاده از آزمون تی دو نمونه مستقل مورد مقایسه قرار ‌گرفت. بین تفاضل متغیر «پایبندی به تعهدات» زوجین در گروه آزمون (733/4) و گروه کنترل (133/0) تفاوت معنی‌دار وجود داشت فلذا اثربخشی پروتکل مداخله‌ای بر این متغیر تأیید ‌شد. نتیجه‌گیری: از نتایج این پژوهش می‌توان در برنامه های تحکیم خانواده در مراکز مشاوره دانشجویی استفاده نمود.