رابطه تابآوری روانشناختی و انعطافپذیری شناختی با امید به زندگی زنان تحت پوشش کمیته امداد امام خمینی
نویسندگان
doi
10.82205/fhj.2025/1210480چکیده
چکیده مقدمه: امید به زندگی از مفاهیم کلیدی روانشناسی مثبتگرا است که نقش مهمی در ارتقای کیفیت زندگی و سلامت روان ایفا می کند. زنان تحت پوشش کمیته امداد امام خمینی، به دلیل مشکلات اقتصادی و اجتماعی، در معرض آسیبهای روانشناختی متعددی قرار دارند و بررسی عوامل موثر بر امید به زندگی در این گروه ضروری به نظر می رسد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه تابآوری روانشناختی و انعطافپذیری شناختی با امید به زندگی زنان تحت پوشش کمیته امداد امام خمینی انجام شد. روش پژوهش: این مطالعه توصیفی-همبستگی است و جامعه آماری آن شامل کلیه زنان 20تا40 ساله تحت پوشش کمیته امداد شهر کیاشهر در سال 1403 بود.110 نفر از آن ها بر اساس جدول مورگان و بصورت تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه تابآوری کانر و دیویدسون، پرسشنامه انعطافپذیری شناختی دنیس و اندروال و پرسشنامه امید به زندگی اسنایدر بود. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره در نرم افزار SPSS انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که بین تابآوری روانشناختی و امید به زندگی(r=0.92) و بین انعطافپذیری شناختی و امید به زندگی (r=0.90) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد(p<0.001). همچنین این دو متغیر در مجموع 62 درصد از واریانس امید به زندگی را پیشبینی کردند نتیجه گیری: یافته های پژوهش نشان می دهد که تاب آوری روان شناختی و انعطاف پذیری شناختی نقش مهمی در ارتقای امید به زندگی زنان آسیب پذیر ایفا می کند. بر این اساس،طراحی و اجرای مداخلات آموزشی و روان شناختی با هدف تقویت این دو مولفه می تواند راهکار موثری برای بهبود سلامت روان و افزایش کیفیت زندگی در زنان تحت پوشش نهادهای حمایتی باشد.