بررسی نقش میانجی طرحوارههای ناسازگار اولیه در ارتباط میان سبکهای دلبستگی با فرسودگی زناشویی در زوجهای مراجعهکننده به کلینیکهای مشاوره شهر تهران
نویسندگان
doi
10.82205/fhj.2025/1187738چکیده
چکیده مقدمه : هدف پژوهش حاضر، تعیین نقش میانجی طرحوارههای ناسازگار اولیه در ارتباط میان سبکهای دلبستگی با فرسودگی زناشویی در زوجهای مراجعهکننده به کلینیکهای مشاوره شهر تهران بود. روش پژوهش : روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه پژوهش شامل تمامی زوجین مراجعهکننده به کلینیکهای روانشناسی و مشاوره منطقه شش و هفت شهر تهران در سال 1400-1402 بودند. حجم نمونه با توجه به فرمول کوکران برابر با 186 زوج (186 مرد و 186 زن) نفر بود که بهصورت هدفمند دردسترس از مرکز مشاوره رها، مرکز مشاوره مهر تابان، مرکز مشاوره اکنون، مرکز مشاوره رواننما انتخاب شدهاند. برای جمعآوری دادهها از مقیاس فرسودگی زناشویی پاینز، دلبستگی کولینز و رید و پرسشنامه طرحواره یانگ (YSQ-SF) استفاده شد. از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیری با روش ورود همزمان و الگویابی معادلات ساختاری استفاده شد و نتایج با نرمافزار SPSS_28 و Amos_26، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافتهها : نتایج نشان داد، سبکهای دلبستگی هم بهصورت مستقیم و هم با میانجیگری طرحوارههای ناسازگار اولیه با فرسودگی زناشویی زوجین رابطه دارد (05/0>p). نتیجهگیری : با توجه به نتایج این پژوهش میتوان گفت، طرحوارههای ناسازگار اولیه در ارتباط میان سبکهای دلبستگی با فرسودگی زناشویی در زوجهای مراجعهکننده به کلینیکهای مشاوره شهر تهران نقش میانجی ایفا میکند.