تبيين پديدار شناسانه تجربه زيسته زنان از شادماني زناشويي
نویسندگان
doi
10.82205/fhj.2025/1186804چکیده
چکيده مقدمه: با توجه به اینکه تجربه زيسته به عنوان يکي از سنتهاي پژوهش کيفي که بر تجربه دروني افراد تاکيد دارد اين پژوهش با هدف تبيين پديدار شناسانه تجربه زيسته زنان از شادماني زناشويي انجام شد. روش پژوهش: در اين پژوهش از روش کيفي پديدارشناسي توصيفي استفاده شد. مشارکت کنندگان پژوهش 15 زن متاهل با بازه سني 23 تا 39 ساله در شهرستان کاشان و اردیبهشت ماه سال 1403 بودند که داراي نمره شادماني زناشويي بالا از پرسشنامه شادماني زناشويي بودند. مشارکت کنندگان به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند. دادهها با استفاده از مصاحبههاي نيمه ساختاريافته جمع آوري و با روش 7 مرحلهاي کلايزي تجزيه و تحليل شد. یافته ها: نتايج حاکي از استخراج 3 مضمون اصلي و 17 مضمون فرعي بود. مضمونهاي اصلي عبارتند از (1) عوامل خانوادگي(1-رضايت خانواده، 2- هم سطحي اقتصادي،3- اشتراکات فرهنگي/ مذهبي، 4- حمايت خانواده ها، 5- عدم دخالت؛ (2) مهارت هاي بين فردي (1- علاقه، 2- سازگاري / تفاهم/ درک متقابل، 3- احترام، 4- ارتباط کلامي، 5-همکاري در منزل، 6-گذشت، 7- ابراز محبت، 8-صداقت و اعتماد)، (3) عوامل زمينه اي (1- هم سن بودن / اختلاف سني کم، 2- تحصيلات، 3- وجود فرزند، 4- رفاه اقتصادي) که در پژوهش به تفصيل مورد بررسي قرار گرفتند. نتیجه گیری: با توجه به نتايج مشخص گرديد که در ايجاد شادماني زناشويي عوامل مختلفي نقش دارند و از نتايج اين پژوهش ميتوان در جهت بهبود کيفيت روابط بين زوجين بهره برد، همچنين رواشناسان و مشاوران حيطه خانواده ميتوانند در جهت کاهش مشکلات بين زوجين از يافتههاي اين پژوهش استفاده نمايند.