تبيين پديدار شناسانه تجربه زيسته زنان از شادماني زناشويي

نویسندگان
doi
10.82205/fhj.2025/1186804
چکیده

چکيده مقدمه: با توجه به اینکه تجربه زيسته به عنوان يکي از سنت­هاي پژوهش کيفي که بر تجربه دروني افراد تاکيد دارد اين پژوهش با هدف تبيين پديدار شناسانه تجربه زيسته زنان از شادماني زناشويي انجام شد. روش پژوهش: در اين پژوهش از روش کيفي پديدارشناسي توصيفي استفاده شد. مشارکت کنندگان پژوهش 15 زن متاهل با بازه سني 23 تا 39 ساله در شهرستان کاشان و اردیبهشت ماه سال 1403 بودند که داراي نمره شادماني زناشويي بالا از پرسشنامه شادماني زناشويي بودند. مشارکت کنندگان به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند. داده­ها با استفاده از مصاحبه­هاي نيمه ساختاريافته جمع آوري و با روش 7 مرحله­اي کلايزي تجزيه و تحليل شد. یافته ها: نتايج حاکي از استخراج 3 مضمون اصلي و 17 مضمون فرعي بود. مضمون­هاي اصلي عبارتند از (1) عوامل خانوادگي(1-رضايت خانواده، 2- هم سطحي اقتصادي،3- اشتراکات فرهنگي/ مذهبي، 4- حمايت خانواده ها، 5- عدم دخالت؛ (2) مهارت هاي بين فردي (1- علاقه، 2- سازگاري / تفاهم/ درک متقابل، 3- احترام، 4- ارتباط کلامي، 5-همکاري در منزل، 6-گذشت، 7- ابراز محبت، 8-صداقت و اعتماد)، (3) عوامل زمينه اي (1- هم سن بودن / اختلاف سني کم، 2- تحصيلات، 3- وجود فرزند، 4- رفاه اقتصادي) که در پژوهش به تفصيل مورد بررسي قرار گرفتند. نتیجه گیری: با توجه به نتايج مشخص گرديد که در ايجاد شادماني زناشويي عوامل مختلفي نقش دارند و از نتايج اين پژوهش مي­توان در جهت بهبود کيفيت روابط بين زوجين بهره برد، همچنين رواشناسان و مشاوران حيطه خانواده مي­توانند در جهت کاهش مشکلات بين زوجين از يافته­هاي اين پژوهش استفاده نمايند.