اثربخشی آموزش راهبردهای شناختی تنظیم هیجان بر افکار خودکشی نوجوانان مبتلا به اختلال شخصیت مرزی بستری در بیمارستان اعصاب و روان

نویسندگان
doi
10.82205/fhj.2026/1245267
چکیده

مقدمه: اختلال شخصيت مرزي به عنوان يكي از متعارف ترين اختلالات شخصيتي در حوزه هاي روانپزشكي است كه در اوايل بزرگسالي شروع مي شود و در زمينه هاي مختلف بروز مي كند و يك اختلال شديد و ناتوان كننده محسوب مي شود. بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش راهبردهای شناختی تنظیم هیجان بر افکار خودکشی نوجوانان مبتلا به اختلال شخصیت مرزی بستری در بیمارستان اعصاب و روان بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر از لحاظ هدف، کاربردی بوده و از لحاظ روش، نیمه‌آزمایشی می‌باشد که در آن از طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه کنترل استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش نوجوانانی بود که در سال 1403 در بیمارستان اعصاب و روان روزبه تهران بستری شدند و از میان آن‌ها تعداد 30 نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به روش تصادفی در گروه آزمایش و گروه کنترل در انتظار درمان، جای داده شدند. گروه آزمایش در طی 10 جلسه، هفته‌ای یک جلسه 90 دقیقه‌ای، به صورت گروهی تحت درمان قرار گرفتند. پرسشنامه‌ی افکار خودکشی بک پیش از آغاز درمان و پایان جلسات درمان به طور گروهی اجرا شد. یافته‌ها: نتایج مقایسه پیش‌آزمون و پس‌آزمون دو گروه، نشان داد که آموزش راهبردهای شناختی تنظیم هیجان تأثیر معناداری بر کاهش افکار خودکشی نوجوانان مبتلا به اختلال شخصیت مرزی بستری در بیمارستان اعصاب و روان دارد. نتیجه گیری: بنابراین به روان‌شناسان و درمانگران توصیه می‌شود که از آموزش راهبردهای شناختی تنظیم هیجان به‌عنوان ابزاری مداخله‌ای در کاهش افکار خودکشی نوجوانان مبتلا به اختلال شخصیت مرزی استفاده کنند.