پیش بینی اضطراب مرگ بر اساس احساس تنهایی و سلامت روان با میانجی گری هوش معنوی در سالمندان شهر تهران

نویسندگان
doi
10.82205/bq0j-ra29
چکیده

مقدمه : هدف از این پژوهش پیش بینی اضطراب مرگ بر اساس احساس تنهایی و سلامت روان با میانجی­گری هوش معنوی در سالمندان شهر تهران بود. روش پژوهش : روش پژوهش توصیفی - همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان و مردان سالمند 65 تا 80 ساله شهر تهران در سال 1403 بود. با روش نمونه­گیری در دسترس، 150 نفر از سالمندان انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه سلامت روان گلدبرگ ، مقیاس احساس تنهایی اجتماعی - عاطفی دی تو ماسو ، پرسشنامه هوش معنوی کینگ و مقیاس اضطراب مرگ تمپلر بود. جهت بررسی فرضیات تحقیق از روش معادلات ساختاری و نرم افزار AMOS استفاده شد. یافته­ها : نتایج تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان داد بین بین احساس تنهایی (417/0 = r؛ 01/0>P)، سلامت روانی (647/0 = r؛ 01/0>P) و هوش معنوی (537/0- = r؛ 01/0>P) با اضطراب مرگ همبستگی معناداری وجود دارد. افزون بر این، احساس تنهایی (511/0- = r؛ 01/0>P) و سلامت روانی با هوش معنوی (681/0 = r؛ 01/0>P) همبستگی معناداری دارند.. همچنین، نقش میانجی هوش معنوی در رابطه بین احساس تنهایی و سلامت روان با اضطراب مرگ مورد تایید قرار گرفت. نتیجه­گیری : هوش معنوی به‌عنوان یک مکانیسم میانجی‌گر، رابطه‌ بین احساس تنهایی و سلامت روان را با اضطراب مرگ تحت تأثیر قرار می‌دهد. این یافته بر اهمیت پرورش ابعاد معنوی در کاهش پیامدهای منفی روان‌شناختی مانند اضطراب مرگ تاکید دارد و می‌تواند به‌عنوان چارچوبی ارزشمند در طراحی مداخلات روان‌شناختی برای جمعیت‌های در معرض خطر مورد استفاده قرار گیرد.