اثربحشی آموزش گروهی شناختی رفتاری بر تنطیم هیجان و حساسیت اضطرابی نوجوانان با اختلال سلوک

نویسندگان
doi
چکیده

هدف از اين پژوهش نعیین اثربخشي آموزش گروهی شناختی رفتاری بر تنطیم هیجان و حساسیت اضطرابی نوجوانان با اختلال سلوک بود. طرح پژوهشي نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون – پس آزمون و پيگيري با گروه کنترل بود. جامعۀ آماري اين پژوهش شامل تمامی نوجوانان 12 تا 18 ساله مبتلا به اختلال سلوک در سال 1402-1401 شهر تهران بود. حجم نمونه شامل 30 نفر (15 نفر گروه آزمايش و 15 نفر گروه گواه) از جامعه آماريبود که به شيوه نمونه­گيري در دسترس انتخاب شده و در دو گروه گواه و آزمايش جايدهي شدند. براي گروه آزمايشي، آموزش گروهی شناختی رفتاری اجرا شد در حاليکه گروه کنترل آموزشي دريافت نکردند. ابزار پژوهش شامل مقياس مشکلات رفتاري نوجوانان (آخنباخ، 1991)، پرسشنامه تنظیم هیجان براي کودك و نوجوان (گولون و تافه، 2012) و مقياس حساسيت اضطرابي (ريس و پترسون، 1985) بود. داده ها با استفاده از روش هاي آمار توصيفي و آزمون تحليل واريانس با اندازه­گیری مکرر مورد تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد که آموزش گروهی شناختی رفتاری بر تنطیم هیجان و حساسیت اضطرابی در مراحل پس­آزمون و پيگيري تاثير معني­دار داشته است (001/0P<). يافته­هاي اين پژوهش اطلاعات مفيدي را در ارتباط با آموزش گروهی شناختی رفتاری فراهم مي­کند و مشاوران و روانشناسان مي­توانند براي بهبود تنطیم هیجان و حساسیت اضطرابی در نوجوانان با اختلال سلوک از اين مداخله استفاده نمايند.