اثربخشی تعاملی آموزش مولفه های هوش هیجانی و مهارت های حل مسئله بر سبک های تصمیم گیری زنان خواهان طلاق از دادگاه های خانواده

نویسندگان
doi
10.82205/fhj.2026/1219434
چکیده

مقدمه: این مطالعه به منظور بررسی اثربخشی تعاملی آموزش مولفه های هوش هیجانی و مهارت های حل مساله بر سبک های تصمیم گیری زنان خواهان طلاق از دادگاه های خانواده می باشد. روش پژوهش: روش تحقیق به شیوه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون-پیگیری با گروه آزمایش و کنترل می باشد. جامعه آماری کلیه زنان خواهان طلاق از دادگاه های خانواده تهران در سال 1397 می باشد. نمونه شامل 30 نفر از زنانی بود که ملاک های ورود و خروج را داشته و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. پروتکل تعاملی تدوین شده قبل از اجراء با استفاده از روش های مناسب به لحاظ روایی و اعتبار مورد بررسی قرار گرفت. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل کورایانس آمیخته بین-درون آزمودنی ها استفاده شد. یافته ها: با توجه به نتایج به دست آمده اثر زمان و اثر تعاملی گروه*زمان در رابطه با کلیه متغیرها معنادار نبود. این در حالی است که بررسی اثر گروه نشان داد بین نمرات گروه های آزمایش و کنترل پس از حذف اثر پیش آزمون برای سبک عقلانی(52/19 =F، 01/0p<)، سبک شهودی(76/15 =F، 01/0p<)، سبک وابستگی(89/27 =F، 01/0p<)، سبک آنی(89/47 =F، 01/0p<) و سبک اجتنابی(63/14 =F، 01/0p<) تفاوت معنادار وجود داشته و این تفاوت در مرحله پیگیری نیز باقی مانده است. نتیجه گیری: با توجه به تاثیر مطلوب تاثیر تعاملی هوش هیجانی و حل مساله بر سبک های تصمیم گیری به مشاوران و روانشناسان توصیه می شود که برای افراد دارای مشکلات زناشویی و یا در معرض طلاق از روش تدوین شده در این مطالعه که از روایی مطلوبی برخوردار است استفاده نمایند.