مدلیابی روابط علّی علائم عاطفی براساس رفتارهای خود مدیریتی با میانجیگری شفقت به خود در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2
نویسندگان
doi
10.82205/fhj.2026/1236490چکیده
چکیده مقدمه : بیماری دیابت نوع دو به عنوان یکی از اختلالات مزمن متابولیک در سطح جهان است که نه تنها بار جسمانی سنگینی بر مبتلایان این بیماری تحمیل میکند، بلکه چالشهای روانشناختی قابل توجهی را نیز در حوزه سلامت عمومی به همراه دارد که مدیریت آن نیازمند نگاهی همهجانبه است. هدف اصلی این پژوهش، مدلیابی روابط علّی بین رفتارهای خودمدیریتی، علائم عاطفی و شفقت به خود در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ بود. روش پژوهش: این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی–پیمایشی با رویکرد مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ مراجعهکننده به مراکز تخصصی درمان دیابت شهر تهران در نیمه اول سال ۱۴۰۴ بوده است. حجم نمونه ۳۰۰ نفر بود که با روش نمونهگیری هدفمند داوطلبانه انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامههای افسردگی، اضطراب و استرس – فرم 21 سوالی لوی باند و لوی باند، خودمدیریتی دیابت و شفقت به خود بود. بهمنظور تجزیهوتحلیل دادهها از نرمافزار Smart PLS3 استفاده شد. یافته ها: یافتهها نشان داد که بین رفتارهای خودمدیریتی و علائم عاطفی رابطه مستقیم وجود دارد و هم از طریق شفت به خود ارتباط غیرمسقیم برقرار است. همچنین، شفقت به خود بر علائم عاطفی تأثیر معنادار داشته است. نتیجه گیری: براساس این نتایج میتوان گفت که رفتارهای خودمدیریتی از طریق شفقت به خود، تأثیر مثبت و معناداری بر کاهش علائم عاطفی در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ ایفا میکند.