مقایسه اثربخشی درمان راه حل محور کوتاه مدت با واقعیت درمانی بر خودکارامدی مقابله¬ای مادران دارای فرزند آسیب دیده شنوایی
نویسندگان
doi
چکیده
زمینه و هدف: فرزند با آسیب شنوایی، می تواند والدین را با چالش ها مختلفی مواجهه نمایند. هدف اصلی مطالعه حاضر مقایسه اثربخشی درمان راه حل محور کوتاه مدت با واقعیت درمانی بر خودکارامدی مقابلهای مادران دارای فرزند آسیب دیده شنوایی بود. مواد و روش ها: برای انجام این مطالعه، 60 مادر دارای فرزند با آسیب شنوایی بصورت تصادفی انتخاب شدند که به گروه آزمایش 1 (20 نفر)، آزمایش 2 (20 نفر) و گروه کنترل (20 نفر) تقسیم شدند. برای گروه آزمایش 1، واقعیت درمانی و برای گروه آزمایش 2 درمان راه حل محور کوتاه مدت اجرا شد ولی برای گروه کنترل هیچگونه مداخلهای انجام نشد. هر کدام از گروه های مطالعه، سه بار مورد سنجش قرار گرفتند که شامل پیش آزمون، پس آزمون و مرحله پیگیری بعد از پس آزمون بود. ابزارهای جمع آوری شاملِ مقیاس مقیاس خودکارآمدی مقابله ای ( [1] CSES) و بود. نهایتاً نتایج خام بدست آمده توسط نرم افزار SPSS تحلیل شد. یافته ها : نتایج حاصل از مطالعه حاضر نشان داد که سطح مولفههای خودکارآمدی مقابله در بین گروههای آزمایش و کنترل تفاوت معنیداری دارد که نشان دهندۀ این بود که واقعیت درمانی و درمان راه حل محور بر خودکارامدی مقابلهای در مادران دارای فرزند آسیب دیده شنوایی اثربخشی معنی داری داشته است (P<0.001). همچنین نتایج نشان داد که بین دو گروه واقعیت درمانی و درمان راه حل محور کوتاه مدت بر خودکارامدی مقابلهای در مادران دارای فرزند آسیب دیده شنوایی تفاوت معنیداری وجود ندارد (P>0.001). نتیجه گیری: بر اساس یافتههای حاصله میتوان نتیجه گیری نمود که واقعیت درمانی و درمان راه حل محور میتواند تأثیر مثبت و قابل توجهی در خودکارآمدی مقابله در حل چالش های مادران دارای فرزندان با آسیب شنوایی داشته باشد. [1] Coping self‐efficacy scale (CSES)