اثربخشی بسته آموزش مهارتهای زندگی مبتنی بر تجربه زیسته بر بهبود مهارتهای ارتباط بینفردی و کاهش تعارض دانشجویان
نویسندگان
doi
10.82205/fhj.2026/1239549چکیده
مقدمه : مهارتهای ارتباط بینفردی از مؤلفههای اساسی سلامت روان، سازگاری اجتماعی و موفقیت تحصیلی دانشجویان به شمار میآیند. ضعف در این مهارتها میتواند زمینهساز تعارضهای بینفردی، سوءبرداشتهای ارتباطی و کاهش کیفیت روابط اجتماعی در محیط دانشگاه شود. با وجود اجرای برنامههای متعدد آموزش مهارتهای زندگی، بسیاری از این مداخلات فاقد بومیسازی و توجه به تجربه زیسته واقعی دانشجویان هستند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی بسته آموزش مهارتهای زندگی مبتنی بر تجربه زیسته دانشجویان بر بهبود مهارتهای ارتباط بینفردی و کاهش تعارض دانشجویان انجام شد. روش پژوهش : این پژوهش با طرح نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون–پسآزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانشجویان دانشگاه آزاد یزد بود که به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش بسته آموزش مهارتهای زندگی مبتنی بر تجربه زیسته را طی ۸ جلسه دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه مهارتهای ارتباط بینفردی و مقیاس تعارض بینفردی بود. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شدند. یافتهها : نتایج نشان داد که پس از کنترل اثر پیشآزمون، میانگین مهارتهای ارتباط بینفردی در گروه آزمایش بهطور معناداری افزایش یافت (63/24 F =، 001/0 P <، 41/0 η² =)، همچنین، میزان تعارض بینفردی در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل کاهش معناداری نشان داد (87/19 F =، 001/0 P <، 35/0 η² =). اندازه اثر بهدستآمده نشاندهنده اثربخشی متوسط تا قوی بسته آموزشی بود. نتیجهگیری : یافتهها حاکی از آن است که بسته آموزش مهارتهای زندگی مبتنی بر تجربه زیسته دانشجویان میتواند بهطور مؤثری مهارتهای ارتباط بینفردی را ارتقا داده و تعارضهای بینفردی را کاهش دهد. این بسته آموزشی با اتکا بر نیازها و تجربه واقعی دانشجویان، ظرفیت بالایی برای استفاده در برنامههای آموزشی و مشاورهای دانشگاهها دارد.