تاثیرآموزش مهارت های زندگی بر بهزیستی معنوی، افکار خود کشی و سلامت اجتماعی دردانش آموزان دوره دوم متوسطه
نویسندگان
doi
چکیده
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش مهارتهای زندگی بر بهزیستی معنوی، افکار خودکشی و سلامت اجتماعی دانشآموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر همدان انجام شد. روش پژوهش : این پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر روش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون–پسآزمون همراه با گروه کنترل و از نظر زمانی مقطعی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشآموزان دختر دوره دوم متوسطه ناحیه یک آموزشوپرورش شهر همدان بود. تعداد 40 دانشآموز به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و بر اساس همتاسازی در دو گروه آزمایش (20 نفر) و کنترل (20 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش طی 10 جلسه آموزش مهارتهای زندگی بر اساس بسته آموزشی امامیفر (1393) را دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکرد. دادهها با استفاده از پرسشنامه بهزیستی معنوی دهشیری و همکاران (1393)، مقیاس افکار خودکشی بک (2006) و پرسشنامه سلامت اجتماعی کییز (2006) گردآوری و با تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تکمتغیره در نرمافزار SPSS نسخه 25 تحلیل شدند. یافتهها : نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد آموزش مهارتهای زندگی بر مجموعه متغیرهای وابسته شامل بهزیستی معنوی، افکار خودکشی و سلامت اجتماعی اثر معناداری دارد (001/0 P<، 206/50 = (33، 3) F، 820/0 = Wilks' Lambda)، همچنین نتایج تحلیلهای تکمتغیره نشان داد آموزش مهارتهای زندگی موجب افزایش معنادار بهزیستی معنوی و سلامت اجتماعی و کاهش معنادار افکار خودکشی در دانشآموزان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد (001/0 P<). نتیجهگیری : یافتههای پژوهش نشان میدهد آموزش مهارتهای زندگی میتواند بهعنوان مداخلهای مؤثر در ارتقای بهزیستی معنوی و سلامت اجتماعی و نیز کاهش افکار خودکشی دانشآموزان دوره دوم متوسطه مورد استفاده قرار گیرد. بنابراین، بهکارگیری برنامههای آموزش مهارتهای زندگی در مدارس میتواند نقش مهمی در ارتقای سلامت روان، پیشگیری از آسیبهای روانشناختی و بهبود سازگاری فردی و اجتماعی نوجوانان داشته باشد.