الگوی معادلات ساختاری پیش بینی افسردگی براساس مکانیسم¬های دفاعی با میانجیگری درد روانی در مردان

نویسندگان
doi
10.82205/fhj.2026/1230308
چکیده

مقدمه: درد روانی و مکانیسم­های دفاعی پیش بینی کننده­های نیرومندی برای افسردگی هستند. هدف پژوهش حاضر پیش بینی افسردگی براساس مکانیسم­های دفاعی با میانجیگری درد روانی در مردان دریانورد بود. روش پژوهش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را تمام مردان دریانورد شاغل در یک شرکت نفت کش در شهر تهران در سال ۱۴۰۰ تشکیل دادند که از میان آنها ۳۷۸ نفر به‌صورت دردسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده­ها از پرسشنامه افسردگی بک، پرسشنامه مکانیسم‌های دفاعی-40 اندروز و همکاران و مقیاس درد روانی اورباخ و همکاران و برای تحلیل داده­ها از مدلسازی معادلات ساختاری و نرم افزارهای اس پی اس اس 24 و آموس 24 استفاده شد. یافته­ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد ضریب مسیر مستقیم بین مکانیسم­های ناپخته (016/0=P، 160/0=β)، مکانیسم­های روان­رنجور (001/0=P، 156/0=β) و درد روانی (001/0=P، 627/0=β) با افسردگی مثبت و معنادار بود. جدول 3 نشان همچنین می‌دهد ضریب مسیر غیرمستقیم بین مکانیسم­های ناپخته (001/0=P، 274/0=β) و مکانیسم­های روان­رنجور (001/0=P، 302/0=β) با افسردگی مثبت و معنادار بود. نتیجه­گیری: با توجه به نقش مهم مکانیسم‌های دفاعی و درد روانی در پیش‌بینی افسردگی، آموزش مهارت‌های مقابله‌ای و برنامه‌های روان‌درمانی می‌تواند سلامت روان مردان دریانورد را تقویت کند. همچنین، مداخلات سازمانی برای کاهش فشارهای شغلی و ایجاد حمایت روانی، به کاهش افسردگی و بهبود کیفیت زندگی این گروه کمک می‌کند.