ارائه مدل انگیزه تحصیلی بر اساس منبع کنترل والدینی و جو روانی مدرسه به واسطه خودپنداره تحصیلی
نویسندگان
doi
چکیده
مقدمه: در عصر کنونی، تعلیم و تربیت و به طور کلی تحصیل بخش مهمی از زندگی افراد است و نقش مهمی در آینده افراد دارد. انگیزه تحصیلی یک عامل تعیینکننده دستاوردهای آموزشی است و به علل یا اهدافی مینگرد که زیربنای رفتار در محیطهای آموزشی محسوب میشود. پژوهش حاضر، ارائه مدل انگیزه تحصیلی براساس منبع کنترل والدینی و جو روانی مدرسه به واسطه خودپنداره تحصیلی است. روش پژوهش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و مبتنی بر مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماري، کليه دانشآموزان متوسطه شهر شیراز در سال تحصيلي1402-1403 بودند و 326 دانش آموز به صورت نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای انتخاب شدند. ابزارها، پرسشنامههای انگیزه تحصیلی، خودپنداره تحصیلی، جو مدرسه و منبع کنترل والدینی بودند. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمونهای آماری همبستگی پیرسون و مدلسازی معادلات ساختاری با نرمافزارهای SPSS نسخه 27 و AMOS نسخه 25 انجام شد. یافتهها: نشان داد منبع کنترل والدینی و جو مدرسه اثر مستقیمی بر انگیزه تحصیلی دارد (05/ P). تحلیل روابط غیرمستقیم نشان داد که این دو متغیر به واسطه خودپنداره تحصیلی بر انگیزه تحصیلی اثر معنادار دارند. مدل پژوهش از برازش مطلوبي برخوردار بود. نتیجهگیری : برنامههای مداخلهای که بر روی بهبود خودپنداره تحصیلی تمرکز دارند میتوانند انگیزه تحصیلی دانشآموزان را افزایش دهند و شناسایی و بهبود منبع کنترل والدینی و جو مدرسه میتواند به خانوادهها و مدارس کمک کند تا محیط مناسب تری برای دانش آموزان ایجاد و موجب افزایش انگیزه تحصیلی شود.