دویدن به سمت درون کاوش روان‌شناختی کتاب «وقتی از دو حرف میزنم، از چه حرف میزنم» نوشتۀ هاروکی موراکامی با رویکرد ذهن و بدن

نویسندگان

1 گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.22059/jor.2025.382784.2574
چکیده

پژوهش حاضر از زاویه‌ای جدید به بررسی اثر هاروکی موراکامی از دو که حرف می‌زنم، از چه حرف می‌زنم می‎پردازد و تلاش شده است بر مبنای دیدگاهی چندوجهی و بین‌رشته‌ای و به‌طور خاص، با تمرکز بر نظریه‌های ذهن و بدن و رویکرد لاکانی جنبه‌های گوناگون کتاب بررسی گردد. روش پژوهش، تحلیل تفسیری است. به باور نویسندگان در این کتاب، ذهن و بدن به‌عنوان  دو شخصیت مجزا در نظر گرفته شده‌اند که در نهایت به هم پیوسته و واحد یکپارچه‌ای را شکل می‌دهند. وجه غیرقابل چشم‌پوشی در این تحلیل، نگاه لاکانی به این اثر است که عمق بیشتری به آن می‌بخشد. با بهره‌گیری از روان‌شناسی سلامت، که نظریه‌های ذهن و بدن بخشی از آن هستند، چهارچوبی به تصویر کشیده شده است که دونده به دنبال غلبه بر آنها گام می‌نهد؛ سه توقفگاه که انسان دونده ناگزیر از مواجهه با آنهاست: موفقیت و شکست، مقابله با چالش‌های زندگی و پیری. این پژوهش نشان می‌دهد که موراکامی چگونه از دویدن همانند ابزاری برای نظم و انضباط و ساختار استفاده می‌کند که به هویت او به‌عنوان نویسنده و فرد کمک کرده و ارتباط عمیقی بین فعالیت‌های جسمی و خلاقیت ذهنی او ایجاد می‌نماید.