جایگاه خاندان نایبالصدر شیرازی در تحولات فرهنگی و سیاسی دورهی قاجار
نویسندگان
1 دانشگاه تبریز
2 استادیار گروه معارف اسلامی دانشگاه فرهنگیان
3 استادیار گروه ایرانشناسی، دانشگاه ولیعصر (عج) رفسنجان
4 پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی (سمت)
doi
10.30465/hcs.2019.4518چکیده
یکی از مسائل مهم تاریخ ایران، جایگاه خاندان دیوانی و محلی و چگونگی تعامل و روابط آنان با مردم و دولت مرکزی است. خاندان نایبالصدر شیرازی، از خاندان محلی و طریقتمدار شهر شیراز، در دورهی قاجار به شمار میروند که در تحولات سیاسی و فرهنگی این دوره نقش بسزایی ایفا نمودهاند. علل رسوخ این خاندان در اهالی شیراز و تأثیرات فرهنگی و سیاسی آنان مسأله غامض و قابل درنگی است که چندان به آن پرداخته نشده است. نظر به اهمیت بحث، این جستار با کاربست روش توصیفی- تحلیلی، بر آن است جایگاه فرهنگی و سیاسی خاندان نایبالصدر شیرازی در دورهی قاجار را، مورد تبیین و بررسی قرار دهد. یافتههای تحقیق نشان میدهند: مدارا، خوشنامی، مردمی بودن و اقدامات عامالمنفعهی این خاندان، شهرت مردم شیراز به درویشدوستی، در کنار جلب هیئت حاکمهی قاجار و تصدی منصب نایبالصدری شیراز از جمله عوامل رسوخ و نفوذ آنان در اهالی شیراز بوده است. این خاندان با درآمیختن طریقت و سیاست توانستند از حمایت سیاسی و مادی حکومت در راستای اقدامات فرهنگی و سیاسی و در عینحال اشاعهی طریقت خویش بهرهمند شوند. به طوری که با شکلگیری انقلاب مشروطه شاخهی مونسعلیشاهی آن به عنوان اولین منادیان مشروطهطلبی در فارس، با اقداماتی نظیر: تشکیل انجمن اسلامی، مشارکت در تأسیس حزب دموکرات فارس، انتشار روزنامهی احیا، مقاومت در برابر دستاندازیهای انگلیسیها در جنوب، نقش مهمی در ترویج اصول و مبانی مشروطهخواهی و تنویر افکار مردمی در این برههی زمانی ایفا نمودند.