پیشبینی خودکارآمدی شیمی بر اساس ادراک از محیط یادگیری و خودپنداره تحصیلی
نویسندگان
1 گروه روان شناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 تهران، ایران
2 گروه روان شناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 تهران، ایران
doi
10.48310/chemedu.2024.17511.1281چکیده
پیشینه و اهداف: خودکارآمدی تحصیلی و عوامل موثر در آن به عنوان متغیری تعیین کننده در موفقیت تحصیلی دانش آموزان، در پژوهش های اخیر مورد توجه قرار گرفته است. هدف این پژوهش، پیش بینی خودکارآمدی شیمی بر اساس ادراک از محیط یادگیری و خودپنداره تحصیلی در دانشآموزان دوره دوم متوسطه بود. روشها: روش این پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی است. از جامعه آماری دانش آموزان رشته علوم تجربی مدارس متوسطه دوم آموزش و پرورش ناحیه 5 شهر تبریز، نمونه آماری 242 نفری از دانش آموزان به صورت تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. دانش آموزان به وسیله پرسشنامه های خودپنداره تحصیلی لییو و وانگ، ادراک از جو مدرسه تریکت و موس و پرسشنامه خودکارآمدی شیمی اوزونتیریاکی و آیدین مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده های به دست آمده با استفاده از روش همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تحلیل قرار گرفتند. یافتهها: نتایج نشان می دهد که رابطه بین مولفه های ادراک از محیط یادگیری و خودکارآمدی شیمی معنی دار است. همچنین بین خرده مقیاس های خودپنداره تحصیلی (اعتماد تحصیلی و تلاش تحصیلی) و خودکارآمدی شیمی در دانشآموزان رابطه معنی داری وجود دارد. خرده مقیاس های خودپنداره تحصیلی و مولفه های ادراک از محیط یادگیری می توانند 36 درصد تغییرات خودکارآمدی شیمی را پیش بینی کنند. در بین متغیرهای پیش بین خرده مقیاس اعتماد تحصیلی خودپنداره، بالاترین قدرت پیش بینی را دارد و بعد از آن به ترتیب مولفه های خودمختاری، ثبات قوانین و حمایت همسالان ادارک از محیط یادگیری قرار دارند. قدرت پیش بینی در خرده مقیاس تلاش تحصیلی و مولفه حمایت معلم معنی دار نیست. نتیجهگیری: نتایج این تحقیق بر اهمیت توجه به خودپنداره تحصیلی و ادارک از محیط یادگیری در ارتقای خودکارآمدی شیمی دانش آموزان تأکید دارد.