جنگ سایبری و توسعۀ حقوق بینالملل منع توسل به زور
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکدۀ علوم اداری و اقتصاد، گروه حقوق، دانشگاه اصفهان، اصفهان
2 دانشآموخته دکتری روابط بینالملل، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان
doi
10.22059/jplsq.2018.217523.1365چکیده
استفاده از فضای سایبری برای دستیابی سریع و مؤثر به اهداف راهبردی، امروزه به ابزار جدید جنگی و مهم برای همۀ بازیگران دولتی و غیردولتی تبدیل شده است. به همین سبب، ماهیت توزیعی و تعاملیِ فضای سایبری، بههمراه هزینۀ پایین ابزارهای پاسخگویی، عملکرد مؤثر و حملۀ در فضای مجازی را افزایش داده است. بهعلاوه، گمنامی در این فضا، هماهنگی عملیاتیِ سریعی را در محدودۀ جغرافیاییِ وسیعی تسهیل کرده و به وقوع حمله، تخریب و جرائمی در این فضا منجر شده که امنیت ملی و تمامیت ارضی کشورها را نقض کرده و در غیاب قواعد و قوانین حقوقیِ کارامد، مسئولیت بینالمللیِ این جرائم و پیگیری حقوقیِ این حملات را در هالهای از ابهام قرار داده است. ازاینرو مقالۀ حاضر با بررسی و تفاسیر تعاریف حملات سایبری و همچنین شبیهسازی این رویداد، بر این موضوع تأکید میکند که اگرچه در شرایط کنونی استفاده از حملات سایبری بهمثابۀ توسل به زور در حقوق بینالملل مورد بحث و گمانهزنی است، لکن شناساییِ قلمرو حقوقیِ آن نیز با موانعی در شرایط مختلف و از جمله حقوق جنگ، توسل به زور و حق دفاع مشروع روبهروست که ورود حقوق بینالملل به بحث را با چالش مواجه کرده است.