فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

افزایش جمعیت و محدودیت اراضی قابلکشت در دهههای اخیر، موجب توجه زیاد به افزایش تولید در واحد سطح و ارزیابی تناسب اراضی شده است. چندین روش از جمله روشهای محدودیت (بیشینه، تعداد و شدت)، پارامتریک (استوری و ریشهدوم) و روش مبتنی بر منطق فازی برای ارزیابی تناسب اراضی ارائهشده است که این روشهای کلاسیک ارزیابی تناسب اراضی، برخلاف روش فازی، قادر به بیان ماهیت پیوسته ویژگیهای خاک نبوده و کلاسهای تناسب اراضی را بهگونهای جمعناپذیر تعریف میکنند. بنابراین استفاده از مجموعههای فازی در مطالعات ارزیابی تناسب اراضی نسبت به روشهای کلاسیک، میتواند به درک بهتری از آن منجر شود. همچنین شبکههای عصبی مصنوعی کوهنن و خوشهبندی فازی میتواند برای تکمیل اطلاعات و تعیین خاکهای همگن استفاده گردد. در این مطالعه بهمنظور مقایسه روشهای فازی و فائو (پارامتریک-ریشه دوم) همبستگی بین شاخص اراضی و عملکرد مشاهدهشده آفتابگردان و کلزا در سطح منطقه ایجاد 0) بیشتر / 0 و 617 / شد که همبستگی مذکور برای روش مبتنی بر نظریه مجموعههای فازی (بهترتیب با ضریب همبستگی 709 0) بوده است. این نتایج نشاندهنده دقت و پتانسیل بالای کاربری / 0 و 300 / از روش فائو (بهترتیب با ضریب همبستگی 605 روش منطق فازی نسبت به روشهای کلاسیک ارزیابی تناسب اراضی هست و این امر ناشی از قابلیت منطق فازی در بیان ماهیت پیوسته فرآیندها میتواند بیان شود. نتایج بهدستآمده نشان داد که خاکرخهای شاهد 1 و 4 بر اساس روش خوشه- بندی واحدهای اراضی همگن هست و این نتایج میتواند در تکمیل اطلاعات استفاده شود.