نقش صنعت نفت و گاز در تحدید حقوق مردم بومی نسبت به زمین‌‌ها و دارایی‌های فرهنگی

نویسندگان

1 استادیار دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران

2 کارشناسی‌ارشد حقوق نفت و گاز، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/jplsq.2018.233055.1515
چکیده

امروزه با گسترش فزایندۀ تقاضای جهانی برای انرژی، منابع انرژی مانند نفت و گاز اهمیت بسزایی یافته‌اند. اما دستیابی به این منابع مهم، مستلزم استفاده از زمین‌ها و دارایی‌های مردمی است که در محدودۀ این منابع زندگی می‌کنند. این مردم شرایط ویژه‌ای دارند، که آنان را در گروه متمایزی از مردم قرار می‌دهد و باید مورد توجه قرار گیرند. تعلقات مذهبی، سنتی، امرار معاش و مانند آن از مواردی است که این زمین‌ها را برای این مردم بومی بسیار مهم می‌گرداند و ارتباطات آنان را محکم‌تر می‌سازد. اینکه ورود صنعت به قلمرو این مردم بومی چگونه باید صورت گیرد و آیا این مردم می‌توانند نقشی در انتخاب این پروژه‌ها داشته باشند یا خیر، پرسشی است که در پی پاسخ آنیم. الزاماتی که حقوق بین‌الملل برای حفظ حقوق بومیان تعیین کرده، الزام به اخذ رضایت و مشورت از بومیان است که مسئولیت دولت‌‌ها را در پی دارد.