حساسیت تبخیر و تعرق گیاه مرجع به تغییر در پارامترهای هواشناسی (مطالعه موردی : سنندج و سبزوار)
نویسندگان
doi
چکیده
به منظور تحلیل حساسیت تبخیر و تعرق گیاه مرجع (ET o ) به تغییرات هر یک از پارامترهای هواشناسی در دو ایستگاه هواشناسی سنندج و سبزوار از دادههای ماهانه هواشناسی در دوره آماری 2005-1961 استفاده شد. ابتدا میزان ET o در هر ماه و ایستگاه با استفاده از روش فائو- پنمن- مانتیث برآورد شد. سپس مقدار هر یک از پارامترهای هواشناسی شامل میانگین درجه حرارت هوا، سرعت باد، فشار بخار واقعی هوا و تابش خالص در دامنه 20± درصد تغییر داده شدند و میزان تغییر در ET o محاسبه گردید. این تغییر هم به صورت انفرادی برای یکایک پارامترها و هم به صورت ترکیبی انجام شد. نتایج نشان داد که در هر دو ایستگاه، هم در مقیاس سالانه و هم در مقیاس ماهانه، بیشترین حساسیت ET o مربوط به پارامتر T mean میباشد. در حالیکه کمترین حساسیت در هر دو ایستگاه، در مقیاس سالانه و ماهانه، نسبت به پارامتر فشار واقعی بخار هوا (e a ) است. در ایستگاههای سنندج و سبزوار و در مقیاس سالانه، افزایش 20 درصد در مقدار متوسط T mean به ترتیب موجب افزایش 23/11 و 68/12 درصد در ET o شد. در این دو ایستگاه و در مقیاس زمانی مذکور، 20 درصد افزایش در میانگین e a موجب کاهش ET o به اندازه 29/3 (در سنندج) و 53/3 درصد (در سبزوار) گردید. در مقیاس ماهانه نیز همواره سنندج در مقایسه با سبزوار حساسیت کمتری در مقابل تغییرات پارامترهای هواشناسی روی ET o نشان داد. در حالت کلی میتوان نتیجه گرفت که در دو ایستگاه مورد مطالعه میانگین درجه حرارت هوا بیشترین حساسیت را روی ET o داشت.