عملیات سایبری بهمثابۀ توسل به زور
نویسندگان
1 دانشجوی دورۀ دکتری پردیس بینالمللی کیش دانشگاه تهران
2 عضو هیأت علمی پردیس بینالمللی کیش دانشگاه تهران
doi
10.22059/jplsq.2017.237650.1546چکیده
فناوری سایبر قواعد بازی را در حوزههای مختلف متحول ساخته و توسل به زور نیز از این قاعده مستثنا نیست. افزایش حملات سایبری علیه دولتها و پیچیدگی روزافزون آنها در سالهای اخیر حکایت از آیندهای مبهم دارد. این مقاله پس از بررسی مفهوم سنتی توسل به زور، به این مسئله خواهد پرداخت که آیا قواعد موجود در خصوص فناوریهای آنالوگ میتوانند در مورد فناوریهای نوین دیجیتال استفاده شوند. این مطالعه نشان خواهد داد که نیرو یا زور سایبری تا چه حد میتواند بر حقوق توسل به زور معاصر انطباق یابد. پرسش کلیدی در این مسیر آن است که آیا کاربرد زور سایبری یک توسل به زور در معنای بند 4 مادۀ 2 منشور ملل متحد محسوب میشود. در پاسخ به این پرسش به قواعد تفسیر مندرج در کنوانسیون وین در مورد حقوق معاهدات و رویکردهای مختلف در حوزۀ دکترین پرداخته خواهد شد. مقاله با ارائۀ چشماندازی عملی در خصوص قاعدهمندسازی این شکل نوین از زور پایان مییابد. نگارندگان با ادغام روشمند رویکردهای موجود، نظر خود را در مورد توسل به زور سایبری ارائه خواهند داد.
