فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تخمین دمای هوای هر منطقه یکی از مسائل مهم در برنامهریزی کشاورزی و نیز مدیریت منابع آب میباشد که به روشهای مختلفی همچون مدلهای تجربی، نیمه تجربی و هوشمند قابل انجام است. در تحقیق حاضر از سیستم استنتاج عصبی– فازی تطبیقی، شبکههای عصبی مصنوعی و برنامهریزی ژنتیک برای تخمین مقادیر دمای هوا در ایستگاه سینوپتیک شهر تبریز، واقع در شمال غرب ایران استفاده شده است. با توجه به شاخصهای آماری، هر سه مدل با دقت قابل قبولی قادر به تخمین دقیق مقادیر دمای کمینه، متوسط و بیشینه هوا میباشند و با وجود تفاوت جزیی در دقت تخمین و خطای مدلها، سیستم استنتاج عصبی – فازی تطبیقی، شبکههای عصبی مصنوعی و برنامهریزی ژنتیک به- ترتیب در اولویتهای اول تا سوم قرار میگیرند. همچنین راه حلهای صریحی که نشانگر ارتباط بین متغیرهای ورودی و خروجی باشد ، بر مبنای برنامهریزی ژنتیک ارائه گردیده است که ارجحیت برنامهریزی ژنتیک بر دو مدل دیگر را در این زمینه میرساند.