اختلافات حقوقی کارفرما و پیمانکاران؛ اداره کل راه و شهرسازی استان کهگیلویه و بویراحمد
نویسندگان
1 دانشیار گروه فقه و حقوق، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
2 دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
3 دانشیار گروه فقه و حقوق، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
doi
10.22034/ejs.2024.473581.1923چکیده
زمینه و هدف: بررسی مسائل مربوط به کارفرما و پیمانکار از جمله مسائل مهمی است که نیازمند بررسی است. بدیهی است که با افزونی این تعاملات، برخوردها و اختلافاتی نیز در محیطهای کاری به وجود میآید. هدف مقاله حاضر بررسی اختلافات حقوقی کارفرما و پیمانکاران ؛ ادارهکل راه و شهرسازی استان کهگیلویه و بویراحمد است. مواد و روشها: روش کار به صورت میدانی و به صورت تحلیل محتوا میباشد. ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است. یافتهها: یافتهها نشان داد تدلیس در قراردادها از سوی کارفرما، عمل نکردن به مفاد ماده 37 شرایط عمومی پیمان، تأخیر از سوی کارفرما در پرداخت مطالبات و تأخیر و کسور از سوی پیمانکار به بهانه خواب و متوقف بودن ماشینآلات کارگاه، از مهمترین اختلافات کارفرما و پیمانکاران اداره کل راه و شهرسازی استان کهگیلویه و بویراحمد است. نتیجه: نتیجه اینکه تأخیر مجاز و غیر مجاز موجود در شرایط عمومی پیمان مربوط به زمان مندرج در مدت پیمان است که تشخیص آن به عهدة مهندس مشاور و توافق او با پیمانکار و تصویب آن با کارفرما است. ضابطه و معیار خاصی برای تشخیص تأخیرات غیر مجاز کارفرما در انجام تعهدات مالی در پیمان وجود ندارد و این موضوع به صدوراحکام محکومیت پرداخت خسارات تأخیر و تأدیه علیه ادارهکل راه و شهرسازی شده است. بنابراین در شرایط عمومی پیمان باید موضوع تأخیرات به روشنی مشخص و روشن گردد.