بررسی وثاقت روایات طبری در تاریخ الرّسل و الملوک؛ نمونه موردی: هناد بن سریّ و عبیدالله بن سعدزهری
نویسندگان
1 استادیار گروه معارف دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده الهیات و معارف اسلامی،مشهد،
doi
10.30465/hcs.2017.2556چکیده
تاریخطبری از متقدمترین تواریخ عمومی است که به شیوه حدیثی- خبری تدوین شدهاست. بدین معنی که نویسنده در نقلِ گزارشهای تاریخی، سلسله اسناد و راویان اخبار را ذکر کردهاست. عدم توجه طبری به روایات موثق و گزارشهای تاریخی معتبر و مستند، عاملی بوده که برخی از روایات این اثر از اعتبار یکسانی برخوردار نباشد؛ چنانکه گاهی روایات متضاد و متناقض در کنار هم نقل شدهاست. پژوهش حاضر واکاوی تعیین وثاقت و عدم وثاقت روایات تاریخ الرسّل، جرح و تعدیل راویان آن در فاصلهی زمانی 11 تا 40ق است. سؤال اصلی نوشتار پیشرو میزان وثاقت روایات تاریخطبری است.؟ یافتهها که به شیوه توصیفی- تحلیلی و با بررسی شرححال مشایخ طبری انجام شدهاست، نشان میدهد که طبری در فاصله زمانی(11-40ق)، بیشتر از 800 روایت از سرّی و زهری نقل کردهاست. در تمامی سلسله اسناد روایات منقول از ایشان، سیف بن عمر تمیمی از راویان اخبار بودهاست. شخصیت علمی سیف، وثاقت اخبار و روایاتش از دیدگاه محدثان و رجالشناسان متقدم و متأخر مورد نقد جدی است، بنابراین وثاقت، صحت، ارزش و اعتبار روایات طبری در سالهای(11-40ق) با توجه به شاخص ارزیابی روات، مورد نقد و تردید است.