بازنمایی آموزش مهارت گفتگو در کتابهای آموزش زبان فارسی بر اساس رویکرد ارتباطی مطالعه موردی مجموعه مینا
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان شناسی، دانشکده ادبیات، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد رشته زبانشناسی، دانشکده ادبیات، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
3 عضو هستۀ پژوهشهای کاربردی برای توسعۀ آموزش زبان فارسی به غیرفارسیزبانان دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
doi
10.30487/rwab.2023.1987352.1547چکیده
کتابهای آموزش زبان یکی از ابزارهای تقویت مهارتهای زبانی زبانآموزان هستند. از آنجا که رویکردهای مختلف آموزش نقش مهمی در انتقال محتوای منابع آموزشی دارند، بررسی چگونگی بازنمایی این رویکردها در کتابهای درسی میتواند به بهبود کیفیت زبانآموزی کمک کند. رویکرد ارتباطی یکی از روشهایی است که تا کنون در آموزش زبان بسیار مورد توجه بوده، و توانسته به استفاده کاربردی و تعاملی از زبان خارجی/دوم منجر شود. در این پژوهش به بررسی چگونگی بازنمایی رویکرد ارتباطی در آموزش مهارت گفتاری در کتابهای مجموعه آموزش زبان مینا پرداخته شده است. به این منظور، ابتدا با مطالعه آثار مرتبط با موضوع پژوهش یک فهرست بازبینی جهت بررسی چگونگی بازنمایی رویکرد ارتباطی در آموزش مهارت گفتگو بر اساس نظرات تعدادی از متخصصان حوزه آموزش ارتباطی تهیه شد. آنگاه، فعالیتهای گفتگومحور سه جلد مجموعه مینا گردآوری و بررسی شد و در سه طبقه انفرادی، دونفره و گروهی دستهبندی گردید. در نهایت، با توجه به دادههای جمعآوریشده، مؤلفههای فهرست بازبینی نامبرده بررسی و مبتنی بر طیف لیکرت رتبهدهی شدند. نتایج حاصل از مشاهدات در این پژوهش نشان میدهد که ادعای نویسندگان مجموعه مینا مبنی بر این که اجرای تمرینات کتاب تنها بر پایه رویکرد ارتباطی آموزش زبان امکانپذیر است، تا حد زیادی در فعالیتهای گفتاری جلد اول و سوم مجموعه مشهود است اما جلد دوم با وجود دربرداشتن موضوعهای مرتبط با زندگی واقعی و موقعیتهای تعاملی، دارای فعالیتهای تولیدی گفتاری کمی بوده بنابراین انتظار میرود در جلد دوم نیز مهارت گفتاری به میزان کافی مورد توجه قرار گیرد.