حق مرگ در اسناد بینالمللی حقوق بشر
نویسندگان
1 دانشآموختۀ کارشناسی ارشد حقوق بینالملل پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
2 استادیار گروه حقوق بینالملل و عمومی، پردیس فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران
doi
10.22059/jplsq.2018.218737.1384چکیده
هیچیک از اسناد بینالمللی حقوق بشر و اکثر قوانین داخلی، بهصراحت حق مرگ را شناسایی نکردهاند، با این حال، در دیوان اروپایی حقوق بشر و حتی برخی محاکم ملی، ذیل سایر حقوق و آزادیهای دیگر مندرج در این اسناد، افراد مدعی دارابودن چنین حقی شدهاند که بعضاً این دعاوی شناسایی حق مذکور و تغییر قوانین ملی را در پی داشتهاند. نوشتار پیشرو درصدد پاسخ به این پرسش است که آیا در رویۀ دیوان، با تأکید بر کنوانسیون اروپایی حقوق بشر که برای این مرجع، منبع حق و تکلیف است، حقی موسوم به حق مرگ برای افراد به رسمیت شناخته شده است یا خیر؟ و در این میان، اختیار دولتها برای محدودکردن حقوق و آزادیهایی که درحقیقت، اساس و بنیان حق مرگ محسوب میشوند، تا کجاست؟