ارزیابی مواد آموزشی زبان فارسی برای دانشجویان غیرایرانی: واکاوی درسنامه‌ی” مینا “

نویسندگان

1 کارشناس ارشد، رشتة آموزش زبان فارسی به غیر فارسی‌زبانان، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی، قزوین، ایران.

2 استادیار، گروه آموزش زبان فارسی به غیرفارسی‌زبانان، دانشکدة علوم انسانی، دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین، ایران

3 دانشیار، گروه آموزش زبان فارسی به غیر فارسی‌زبانان، دانشکدة علوم انسانی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی، قزوین، ایران

4 کارشناس ارشد، رشتة آموزش زبان فارسی به غیر فارسی‌زبانان، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی، قزوین، ایران.

doi
10.30487/rwab.2021.520552.1425
چکیده

با این‌که منابع آموزشی تأثیرگذارترین معیار برای افزایش کیفیت یاددهی و یادگیری زبان فارسی در نظرگرفته می‌شود، طراحی و تهیة منابع آموزشی مناسب برای تأمین نیازهای یادگیرندگان زبان فارسی، به‌ویژه برای دانشجویان رشته‌های گوناگون دانشگاه‌های جهان، امری چالش‌برانگیز به شمار می‌رود. در میان مواد آموزشی، کتاب‌های درسی نقشی اساسی در برنامه‌های زبان فارسی دارند و می‌توانند برای زبان‌آموزان فارسی بسیار انگیزه‌بخش باشند؛ ازاین رو، ارزیابی محتوا و ساختار کتاب‌های آموزش زبان فارسی از دیدگاه‌های گوناگون اهمیت دارد. در منابع پژوهشی، فهرست‌ بازبینه‌های گوناگونی برای ارزیابی کارآمدی درس‌نامه‌های آموزش زبان وجود دارد که از میان آن‌ها فهرست بازبینة میکلی (2005) به عنوان معیاری مؤثر برای ارزیابی درسنامة آموزش زبان در نظرگرفته شد. این فهرست بازبینه دارای پنج مؤلفه برای واکاوی کتاب‌های درسی از دیدگاه مدرسان و زبان‌آموزان است. این پژوهش بر آن است تا با استفاده از این فهرست بازبینه، ارزیابی درسنامة مینا را از دیدگاه مدرسان بررسی کند. نتایج آزمون‌های تی برای بررسی وضعیت هر یک از شاخص‌های 10 موضوع اصلی فهرست بازبینه نشان می‌دهد که از دیدگاه مدرسان، تنها شاخص چهارم موضوع «بافت» (05/0>sig ) معنادار است. همچنین، نتایج نشان می‌دهد که سایر 9 شاخص‌ اصلی فهرست بازبینه، معنادار و در وضعیت مطلوبی نیست. یافته‌های این پژوهش می‌تواند به مدرسان زبان فارسی دانشگاه‌ها یاری رساند تا با مواد کمک آموزشی دیگر کاستی‌های آن را در کلاس‌های درسی ترمیم نمایند.