بررسی آمادگی الکترونیکی استفاده از شبکه‌های اجتماعی مجازی در یادگیری مهارت‌های زبان (مطالعة موردی زبان عربی دانشجویان دانشگاه شیراز)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی، دانشگاه شهید چمران اهواز، دانشکدة علوم انسانی، اهواز، ایران

2 استادیار، دانشگاه هرمزگان، مرکز مطالعات و تحقیقات هرمز، بندرعباس، ایران

3 دانشجوی دکتری مطالعات برنامه درسی، دانشگاه تهران، دانشکدة علوم انسانی، تهران، ایران

4 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی، دانشگاه شهید چمران اهواز، دانشکدة علوم انسانی، اهواز، ایران

doi
10.30487/rwab.2020.121487.1384
چکیده

پذیرش یادگیری از طریق شبکه‌های اجتماعی تا حد زیادی به نگرش شخصی فراگیران وابسته است؛ به همین دلیل، این مطالعه بر زمینه‌های فردی که نقش آمادگی فراگیران را در استفاده از شبکه‌های اجتماعی برای یادگیری مهارت‌های زبانی بررسی می‌کند، متمرکز خواهد بود. نمونة انتخاب شده، 64 دانشجوی در حال تحصیل کارشناسی رشتة زبان عرب دانشگاه شیراز است که با توجه به تعداد محدود، به نمونه‌گیری نیاز نبود و با روش سرشماری اطلاعات از آنان جمع‌آوری شد. ابزار مطالعه، پرسش‌نامة محقق‌ساخته است که با توجه به مبانی و ادبیات آمادگی الکترونیکی جهت استقرار یادگیری الکترونیکی تهیه شده است. این پرسش‌نامه را تعدادی از استادان علوم تربیتی و عربی بازبینی و اصلاح و روایی آن را تأیید نموده‌اند. برای ارزیابی پایایی، ابتدا پرسش‌نامة 15 دانشجو به‌طور آزمایشی اجرا شد که آلفای کرونباخ آن 90/0 به دست آمد. طبق نتایج دانشجویان از نگرش و مهارت لازم برای استفاده از شبکه‌های مجازی در یادگیری مهارت‌های زبانی بی‌بهره‌اند و به نظر آنان، فرهنگ سازمانی دانشگاه فاقد شیوه‌های حمایتی و مطلوب در به کارگیری استادان و دانشجویان است.