تأثیر کاربرد کودهای زیستی و سطوح مختلف تنش خشکی بر عملکرد و کیفیت علوفه نخودفرنگی (pisum sativum) رقم مراز

نویسندگان
doi
10.22034/saps.2022.50968.2856
چکیده

چکیده اهداف:این تحقیق جهت ارزیابی تأثیر کاربرد کودهای زیستی و تنش خشکی خصوصیات فیزیولوژیکی و کیفیت علوفه نخودفرنگی صورت گرفت. مواد و روش‌ها: آزمایش به‌صورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوک‌های کامل تصادفی در اراضی شهرستان هریس استان آذربایجان شرقی انجام گرفت. فاکتور‌های آزمایش شامل: تیمار آبیاری در چهار سطح آبیاری نرمال (تیمار شاهد)، قطع آبیاری در مرحله پر شدن دانه‌ها، قطع آبیاری در مرحله گل‌دهی و عدم آبیاری و تیمار کودهای زیستی در هشت سطح عدم تلقیح بذر (تیمار شاهد)، تلقیح بذر با ازتوباکتر، آزوسپریلیوم، مایکوریزا، کاربرد توأم ازتوباکتر و آزوسپریلیوم، کاربرد توأم ازتوباکتر و مایکوریزا، کاربرد توأم آزوسپریلیوم و مایکوریزا و کاربرد توأم ازتوباکتر،آزوسپریلیوم و مایکوریزا بود. یافته‌ها: بیشترین قابلیت هضم، خاکستر و الیاف نامحلول در شوینده اسیدی در آبیاری کامل و عدم کاربرد کودهای زیستی و کمترین میزان در عدم آبیاری و کاربرد تلفیقی از سه نوع کود زیستی حاصل گردید. بیشترین میزان عملکرد، کربوهیدرات محلول و پروتئین خام در آبیاری کامل و کاربرد تلفیقی از سه نوع کود زیست و کمترین در عدم آبیاری و عدم کاربرد کودهای زیستی حاصل شد. تنش خشکی باعث کاهش الیاف نامحلول در شوینده خنثی به میزان 62/3 درصد نسبت به تیمار آبیاری کامل گردید. نتیجه‌گیری: کاربرد کودهای زیستی در شرایط تنش خشکی با افزایش میزان کربوهیدرات محلول، میزان پروتئین، خاکستر و قابلیت هضم و کاهش میزان الیاف نامحلول در شوینده اسیدی و خنثی باعث افزایش کیفیت علوفه، همچنین افزایش عملکرد گردید.