یادگیری مبتنی بر آزمایش در درس شیمی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی ،دانشگاه فردوسی مشهد، ایران
2 کارشناس ارشد آموزش شیمی ، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران، ایران
doi
10.48310/chemedu.2023.3341چکیده
هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر انجام آزمایش بر یادگیری واکنش پذیری عناصر شیمیایی در درس شیمی دانشآموزان پایه یازدهم می باشد. پژوهش به صورت نیمه تجربی با دو گروه کنترل و آزمایش با اجرای پیشآزمون و پسآزمون انجام گرفته است. جامعه آماری پژوهش را 170 نفر از دانش آموزان دختر دبیرستان های شهرستان باخرز در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ تشکیل داده که ۳۰ دانش آموز انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری، آزمون پیشرفت تحصیلی محقق ساخته است. روایی آزمون پیشرفت تحصیلی به روش روایی صوری و محتوایی توسط چند تن از اساتید و دبیران مجرب شیمی بررسی و تأیید شد. پایایی آزمون پیشرفت تحصیلی با استفاده از نرمافزار SPSSبا روش آلفای کرونباخ 75/0 به دست آمد که بیانگر پایایی مناسب آزمون بوده است. پس از همسان سازی، دانشآموزان بر اساس نمرات شیمی ترم قبل آنها به صورت تصادفی به دو گروه کنترل و آزمایش تقسیم شدند. گروه آزمایش به مدت 8 هفته در درس شیمی با روش انجام آزمایش و گروه کنترل با روش تدریس سنتی آموزش داده شدهاند. پس از این مدت از هر دو گروه آزمون به عمل آمد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از روش آماری آزمون t انجام شد. نتایج تحقیق به طور کلی نشان داد که در سطح اطمینان 95% میانگین نمرات پیشرفت تحصیلی آزمون گروه آزمایش و کنترل با یکدیگر تفاوت معنیداری دارد و میزان یادگیری دانشآموزان در روش مبتنی بر آزمایش، بیشتر است.