بررسی ظرفیت بافری برخی افزودنیهای بافری و بافر بهینه شده و تاثیر آن بر فراسنجههای تولید گاز جیرههای با سطوح مختلف کنسانتره
نویسندگان
doi
چکیده
در این پژوهش الگوی مقاومت بافری افزودنیهای بافری بیکربنات سدیم، سسکویی کربنات سدیم، اکسید منیزیم، کرنبات منیزیم، بنتونیت سدیم و زئولیت از طریق رسم منحنی تیتراسیون و شیب خط منحنیها مورد مقایسه آماری قرار گرفتند. بر اساس نتایج تیتراسیون، مواد اولیه و درصد استفاده از هرکدام از آنها در بافر چندجزئی بهینه شده مشخص و پس از ترکیب، شیب خط منحنی بافر تولید شده نیز با سایر شیب خطها مقایسه گردید. تفاوت معنیداری در شیب خط بافر بهینه شده با جوششیرین مشاهده نشد (05/0p>). جهت اطمینان از عملکرد مطلوب بافر تولید شده در شرایط شکمبه، جیرههای آزمایشی جیره کم کنسانتره فاقد افزودنی بافری (CF)، جیره پر کنسانتره فاقد افزودنی بافری (CC)، جیره کم کنسانتره+ 1 درصد بیکربنات سدیم (NF)، جیره پرکنسانتره+ 1 درصد بیکربنات سدیم (NC)، جیره کم کنسانتره+ 1 درصد بافر بهینه شده (BF) و جیره پرکنسانتره+ 1 درصد بافر بهینه شده(BC)، تحت آزمون تولید گاز در ساعات 2، 4، 6، 8، 12 24، 48، 72 و 96 پس از انکوباسیون در مایع شکمبه، قرار گرفتند. نتایج نشان داد استفاده از افزودنیهای بافری دارای اثرات مثبتی بر حفظ تعادل اسید- باز در شکمبه و در نتیجه بهبود اکولوژی میکروارگانیسمهای ساکن آن شد که این امر با افزایش معنی دار تولید گاز همراه بود (05/0>p). همچنین استفاده از مکملهای بافری منجر به بهبود فرآیند تخمیر و افزایش معنیدار قابلیت هضم مواد آلی و انرژی زایی خوراک شدند (05/0>p). علاوه بر این بافر بهینه شده پاژبافر عملکردی مشابه با بیکربنات سدیم داشته و میتواند به عنوان جایگزینی مناسب برای جوششیرین مورد استفاده دامداریها قرار گیرد.