پیش بینی فرسودگی تحصیلی بر اساس باورهای¬انگیزشی با نقش واسطه¬ای پایستگی تحصیلی

نویسندگان
doi
10.71629/JSRP.2025.895860
چکیده

هدف این پژوهش پیش‌بینی فرسودگی ­تحصیلی بر اساس باورهای­انگیزشی با نقش واسطه­ای پایستگی تحصیلی در دانش­آموزان دوره دوم متوسطه بود. طرح پژوهش توصیفی از نوع همبستگی مبتنی بر روش مدل­یابی معادلات ساختاری بود. جامعة آماری شامل کلیة­ دانش­آموزان دوره دوم متوسطه شهر همدان در سال تحصیلی ۴۰۱ -۱۴۰۰ بودند. تعداد ۳۰۴ دانش­آموز با روش نمونه­گیری خوشه­ای چند مرحله­ای انتخاب شدند. برای جمع­آوری داده­ها از پرسشنامه­های فرسودگی تحصیلی (Maslash, 2002)، راهبردهای­انگیزش ­یادگیری (Pintrich & DeGroot, 1990) و پایستگی تحصیلی (Martin & Marsh, 2008) استفاده شد. نتایج مدل­یابی معادلات ساختاری نشان داد که پایستگی تحصیلی و مولفه­های­کارآمدی و ارزشگذاری به صورت منفی و مستقیم، اضطراب به صورت مثبت و مستقیم فرسودگی تحصیلی را پیش­بینی می­کنند ( 0/01>p). مولفه­های­کارآمدی و ارزشگذاری به صورت مثبت و مستقیم، اضطراب به صورت منفی و مستقیم پایستگی تحصیلی را پیش­بینی می­کنند ( 0/01>p). مولفه­های­ کارآمدی و ارزشگذاری به صورت منفی و اضطراب به صورت مثبت با نقش واسطه­ای پایستگی تحصیلی، فرسودگی تحصیلی را به پیش­بینی می­کنند(0/01>p).