احتیاط؛ اصل عرفی در اتحادیۀ اروپایی؟
نویسندگان
1 دانشآموختۀ دکتری حقوق بینالملل دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استاد، گروه حقوق عمومی و بینالملل، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jplsq.2017.224683.1442چکیده
اصل احتیاط از هنگام ظهور در سپهر حقوق بینالملل تا به امروز، موضوع بحثهای مفصل میان دکترین بوده است. عبارتپردازیهای متفاوت از اصل و انعکاس آن در اسناد بینالمللی با خصوصیت الزامآوری متفاوت، سبب شده است که تقریب آرا حاصل نشود. مطالعة ادبیات مرتبط با موضوع بر نقش خاص اتحادیة اروپایی و دول عضو آن در قوام هرچه بیشتر اصل مهر تأیید میزند؛ نقشی که تنها به مواضع جانبدارانه از اصل در دعاوی بینالمللی محدود نشده است و تجلی این مفهوم در اسناد، مقررات و آرای مراجع قضاییگسترة موصوف را نیز دربر میگیرد. این مقاله با روشی توصیفی-تحلیلی و از طریق کنکاش در قوانین داخلی دول اروپایی و آن دسته از اسناد و آرای قضایی اتحادیه که با اصل احتیاط ارتباط دارند، در پی آن است که وصف عرفی را برای اصل احتیاط در اتحادیة اروپایی تأیید یا رد کند.