آموزش شیمی مبتنی بر آزمایش

نویسندگان

1 استادیار شیمی گروه علوم پایه، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش شیمی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران

3 استادیار شیمی گروه علوم پایه، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران

doi
10.48310/chemedu.2023.2920
چکیده

آزمایش کردن یکی از راه‌های آموختن اصول و نتایج کلی علم است که دانش‌آموزان را وادار به تفکر و در نهایت یادگیری مطلوب می‌کند. آمـوزش مبتنی بر آزمایش روشی مستحکم برای حفظ فرایند بصـری تدریس و اصولی برای پیشبرد هرچه عمیق‌تر اهداف آموزشی در علم شیمی محسوب می‌شود. آزمایشگاه، بخش مکمل و نقطه تمرکز آموزش علوم تجربی است که برای دانش‌آموزان، زمینه مشارکت در فعالیت‌های مرتبط با علم و یادگیری روش علمی را فراهم می‌کند. از آنجایی که بخش اعظم یافته‌های علوم تجربی از راه مشاهده و اجرای آزمایش به دست می‌آید، لذا بهترین راه یادگیری مؤثر این علوم، انجام آزمایش و مشاهده مستقیم پدیده‌های علمی است. در پژوهش پیش رو  ابتدا به بررسی و نقش آزمایشگاه در آموزش علوم تجربی از جمله علم شیمی پرداخته می‌شود، اهداف و رویکرد اجرای این روش مطرح می‌گردد، دیدگاه چند متفکر و صاحب‌نظر در رابطه با اهمیت تدریس آزمایشگاهی، مراحل روش تدریس آزمایشگاهی و همچنین به تفکیک، شیوه‌های ارائه فعالیت‌های آزمایشگاهی، محاسن و محدودیت‌های این روش مورد بررسی قرار می‌گیرد و در پایان ساخت بلورهای رنگی توسط دانش­آموزان متوسطه اول به عنوان یک آزمایش اکتشافی شرح داده می­شود.