جایگاه کشورهای ذرهای در ارکان اصلی سازمان ملل متحد
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق بینالملل، دانشگاه مفید، قم، ایران
2 دانشیار، گروه حقوق، دانشگاه بوعلیسینا، همدان، ایران
doi
10.22059/jplsq.2017.63105چکیده
بررسی جایگاه کشورهای ذرهای در ارکان اصلی نظام ملل متحد و میزان سهم و نقش آنها در تأمین بودجۀ سازمان، موضوع این مقاله است. در این تحقیق، کشورهای ذرهای به دولتهایی اطلاق میشوند که دارای جمعیتی کمتر از 500 هزار نفر یا آنکه مساحت آنها کمتر از 1000 کیلومتر مربع است. در مجموع 31 کشور دارای خصایص و ویژگیهای ذکرشده هستند. هرچند مؤسسان جامعۀ ملل و سازمان ملل متحد، علاقۀ چندانی به عضویت دولتهای ذرهای در سازمان نداشتند و حضور آنها را بهمنظور تأمین منافع و اهداف سازمان، مفید تلقی نمیکردند، اما بهتدریج این رویه تغییر کرد و این دولتها بهویژه در دهۀ 1990 به سازمان ملل پیوستند، زیرا اعتقاد بر آن بود که همۀ دولتها چه کوچک و چه بزرگ میتوانند به هدف اصلی سازمان که همانا تأمین صلح و امنیت بینالمللی است کمک رسانند. با وجود این، حضور دولتهای ذرهای در ارکان مهم سازمان همچون شورای امنیت بسیار کم بوده است، اما برخی دول ذرهای در تأمین هزینههای سازمان در سال 2016 مشارکت بیشتری نسبت به دولتهای پرجمعیت و پهناور داشتهاند.