اثربخشی رواندرمانی گروهی با رویکرد پویایی- ارتباط بر سرکوبی افکار درافراد مبتلا به اختالل وسواس- جبری

نویسندگان
doi
10.22038/mjms.2024.26454
چکیده

مقدمه: افراد مبتلا به اختلال وسواس جبری با آسیب های روانی و شناختی مختلفی مواجه میشوند.بر این اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی رواندرمانی گروهی با رویکرد پویایی- ارتباط بر سرکوبی افکار درافراد مبتلا به اختالل وسواس- جبری انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر کاربردی، از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری پژوهش را افراد مبتلا به اختلال وسواس - جبری مراجعه کننده به مراکز مشاوره و رواندرمانی شهر اصفهان در طی 6 ماهه دوم در سال 1402 تشکیل دادند. در این پژوهش تعداد 36 فرد مبتلا به اختلال وسواس - جبری با روش نمونه گیری هدفمند انتخال و با شیوه تصادفی در گروههای آزمایش و گواه جایدهی شدند )18 نفر در روه آزمایش و 18 نفر در گروه گواه(. افراد حاضر در گروه آزمایش رواندرمانی گروهی با رویکرد پویایی- ارتباط را طی هتن هفته در شانزده جلسه 90 دقیق های دریافت نمودند. در این پژوهش از پرسشنامه وسواس فکری ییل براون )YBOCQ )و پرسشنامه سرکوبی افکار )STQ )استفاده شد. داده ها با تحلیل واریانس آمیخته با استفاده از نرم افزار آماری 23SPSS تجزیه و تحلیل شد. نتایج: نتایج نشان داد که روان درمانی گروهی با رویکرد پویایی- ارتباط بر سرکوبی افکار و زیرمقیا سهای پرت کردن حواس ، نگرانی، ارزیابی دوباره افکار، تنبیه و کنترل اجتماعی در افراد مبتلا به اختلال وسواس جبری تاثیر معنادار دارد.