تدوین مدل معادلات ساختاری استرس شغلی بر اساس تیپ‌های شخصیتی با میانجگیری جوسازمانی در کارکنان

نویسندگان
doi
چکیده

مقدمه: ﺷﻴﻮع و ﮔﺴﺘﺮدﮔﻲ اﺳﺘﺮس در ﻣﺤﻴﻂ ﻛﺎر، ﻣﺤﻘﻘﺎن را ﺑﺮ آن داﺷﺘﻪ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺗﺤﻠﻴﻞ ﮔﺴﺘﺮده اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع در ﺳﺎزﻣﺎن و ﺗﺄﺛﻴﺮ آن ﺑﺮ ﻋﻤﻠﻜﺮد ﻛﺎرﻛﻨﺎن ﺑﭙﺮدازﻧﺪ. بنابراین هدف از پژوهش حاضر ارائه مدلی برای کاهش استرس شغلی بر اساس تیپ‌های شخصیتی و میانجیگری جو سازمانی کارکنان ادارات برق تهران بود. روش کار: روش پژوهش با استفاده از  معادلات ساختاری و جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی‌کارمندان شاغل در ادارات برق مناطق 22 گانه تهران بزرگ در سال 1398 بود. بدین منظور از بین کارکنان مناطق 22 گانه تهران بزرگ با روش خوشه­ای تصادفی 13 منطقه انتخاب شد و تعداد کل کارکنان این 13 منطقه 316 نفر بود که همه آنها به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه استرس شغلیHSE (1990)، جو سازمانی‌هالپین و کرافت (1963) و تیپ شخصیتی نئو (2005) استفاده شد. برای تحلیل داده های پژوهش از مدل یابی معادلات ساختاری واز نرم افزارهای AMOS و SPSS استفاده شد. نتایج: شاخص‏های برازش مدل نشان از برازندگی مناسب مدل با داده‏ها داشت. اولین یافته این است که تیپ‌های شخصیتی با نقش واسطه ای جو سازمانی بر کاهش استرس شغلی تأثیر دارند نتیجه گیری: با توجه به یافته­های به دست آمده می‌توان گفت که تیپ شخصیتی بر استرس شغلی با میانجی‌گری جو سازمانی موثر است.