بررسی مواد پرکننده‌ی فضای خالی (Gap filling) در فرش ساکت ایمپلنت: انواع، کاربردها و خصوصیات

نویسندگان
doi
10.22122/jids.v22.i1.0075
چکیده

مقدمه : امروزه کاشت فوری ایمپلنت در ساکت دندان تازه کشیده شده (که به نام ایمپلنت فرش ساکت شناخته می‌شود) به عنوان یک روش نوین در دندانپزشکی معاصر مورد توجه قرار گرفته است. این تکنیک با کاهش زمان درمان و حفظ ساختار استخوانی همراه است و نتایج زیبایی و فانکشنال را بهبود میبخشد، اما وجود فضای خالی بین ایمپلنت و دیواره استخوانی چالشی مهم محسوب می‌شود. هدف از این پژوهش مروری، بررسی موادپرکننده جهت پرکردن فضای خالی ( Gap Filling ) بود. . شرح مقاله: مواد پرکننده به سه گروه اصلی طبیعی (اتوگرافت، الوگرافت، زنوگرافت)، سنتتیک (هیدروکسی‌آپاتیت، تری‌کلسیم فسفات، بیوگلاس) و ترکیبی تقسیم شدند. ویژگی‌های ایده‌آل این مواد شامل زیست‌سازگاری، تحریک استخوان‌سازی و خواص مکانیکی مناسب است . نتیجه ‌ گیری : اگرچه هنوز ماده ایده‌آل واحدی برای تمام موارد وجود ندارد، اما زنوگرافت‌ها و مواد سنتتیک به دلیل در دسترس بودن و نتایج قابل پیش‌بینی، گزینه‌های مناسبی هستند. انتخاب نهایی باید بر اساس شرایط بالینی بیمار و ویژگی‌های هر ماده انجام شود. بنابراین به آزمایشات گسترده زیادی احتیاج است که این موضوع تأیید نهایی شود.