تأثیر ایرابریژن و سایلن در استحکام باند برشی تعمیر ترمیم‌های کامپوزیت خلفی با ادهزیو یونیورسال و ادهزیو نسل 5

نویسندگان
doi
10.22122/jids.v21.i3.0292
چکیده

مقدمه : روش‌های مختلف آماده‌سازی سطح و نوع باندینگ از عوامل کلیدی در بهبود استحکام باند به‌شمار می‌آیند. هدف از این مطالعه، بررسی تاثیر ایرابریژن و سایلن در استحکام باند برشی تعمیر ترمیم‌های کامپوزیت خلفی با ادهزیو یونیورسال و ادهزیو نسل 5 بود. مواد و روش‌ها: در این مطالعه آزمایشگاهی که در سال1403در دانشگاه آزاد اصفهان انجام شد، 128 نمونه قرص کامپوزیت رزینی ساخته شد. نمونه‌های کامپوزیتی خلفی آماده شده و تحت فرایند تعمیر با استفاده از تکنیک‌های مختلف آماده‌سازی سطحی قرار گرفتند. نیمی از نمونه ها در ۴ گروه برای انجام سندبلاست تقسیم شدند و نیم دیگر نمونه ها در 4 گروه دیگر تقسیم شدند که در این گروه ها از سندبلاست استفاده نگردید. برخی با سایلن تیمار شدند، و از دو نوع باندینگ (یونیورسال و نسل پنجم) برای ارزیابی عملکرد باندینگ استفاده شد. سپس استحکام باند برشی اندازه‌گیری گردید. داده ها با آزمون‌های آماری ANOVA و آزمون تعقیبی Sidak تحلیل شدند (05/0=α). یافته‌ها: استفاده از ایرابریژن و سایلن به‌طور معناداری موجب افزایش استحکام باند شد (001/0 > P). بیشترین میزان میانگین استحکام باند برشی در گروه دوم «سندبلاست شده-باند یونیورسال- با استفاده از سایلن» و کمترین میانگین استحکام باند برشی در گروه هفتم «سندبلاست نشده-باند نسل 5- بدون استفاده از سایلن مشاهده شد. گروه‌های سندبلاست شده، صرف‌نظر از نوع ادهزیو و سایلن، به‌طور معناداری استحکام باند برشی بالاتری نسبت به گروه‌های سندبلاست نشده دارند (001/0 > P). نتیجه‌گیری: آماده‌سازی مکانیکی سطح توسط ایرابریژن و استفاده از سایلن به‌عنوان یک روش مؤثر برای افزایش استحکام باند توصیه می‌شود.