بررسی مقایسهای فراوانی سلولهای لانگرهانس در کراتوزیس خوشخیم و دیسپلازی اپیتلیالی مخاط دهان
نویسندگان
doi
10.22122/jids.v21.i4.0326چکیده
مقدمه : لکوپلاکیا شایعترین ضایعه پیش بدخیم دهان محسوب میشود. سلولهای لانگرهانس اولین سلولهای معرفی کننده آنتیژن هستند که با رویدادهای اولیه سرطان زا مواجه میشوند. هدف از این مطالعه، تعیین فراوانی سلولهای لانگرهانس در کراتوزیس خوشخیم و دیسپلازی اپیتلیالی مخاط دهان توسط مارکر Cd1a و مقایسه آنها بود. مواد و روش ها: در مطالعه توصیفی- تحلیلی، از نوع مقطعی حاضر به بررسی 40 نمونه لکوپلاکیا شامل 20 نمونه با تشخیص هیستوپاتولوژی کراتوزیس خوشخیم (گروه 1) و 20 نمونه با تشخیص دیسپلازی اپیتلیالی (گروه 2) ثبت شده در آرشیو بخش پاتولوژی دهان دانشکدهی دندانپزشکی اصفهان پرداخت. جهت تعیین تعداد سلولهای لانگرهانس، نمونهها تحت رنگآمیزی ایمنوهیستوشیمی با مارکر CD1a قرار گرفت و توسط دو نفر پاتولوژیست دهان تعداد سلولهای لانگرهانس در ضایعه تعیین شد. اطلاعات حاصل با استفاده از آزمونهای تی مستقل، کای اسکوئر، من ویتنی و دقیق فیشر مورد تحلیل آماری قرار گرفت. میزان 0/05P< معنادار تلقی شد. یافته ها: میانگین تعداد سلولهای لانگرهانس بطور معنیداری در بیماران با تشخیص دیسپلازی اپیتلیوم مخاط دهان (14/07 ± 38/70) به مراتب بیشتر از میانگین تعداد سلولهای لانگرهانس در بیماران با تشخیص کراتوزیس خوشخیم (2/51 ± 6/75) بود (0/001 > P )، اما با سن، جنسیت و مکان ضایعه ارتباطی نداشت . نتیجه گیری: افزایش معنادار تعداد سلولهای لانگرهانس با افزایش احتمال حضور دیسپلازی در لکوپلاکیا در ارتباط است. لذا بررسی این سلولها میتواند جهت تعیین پیشآگهی و تعیین روشهای درمانی مناسبتر در بیماران مپبتلا به لکوپلاکیا کمککننده باشد.