فراوانی سلولهای لانگرهانس در کارسینوم سلول سنگفرشی دهان با و بدون درگیری لنف نودهای گردنی
نویسندگان
doi
10.22122/jids.v21.i3.0226چکیده
مقدمه : اغلب بیماران مبتلا به کارسینوم سلول سنگفرشی دهان (Oral Squamous Cell Carcinoma) OSCC در زمان تشخیص، بیماری پیشرفتهای دارند. مطالعهی حاضر با هدف بررسی مقایسهای فراوانی سلولهای لانگرهانس در OSCC با و بدون درگیری لنف نودهای گردنی انجام شد. مواد و روشها: ددر مطالعهی توصیفی- تحلیلی، از نوع مقطعی حاضر که در دانشکدهی دندانپزشکی در سال 1404 انجام شد، به بررسی 20 نمونه OSCC با درگیری لنف نودهای گردنی (گروه 1) و 20 نمونه OSCC بدون درگیری لنف نودهای گردنی (گروه 2) ثبت شده در آرشیو بخش آسیبشناسی دهان دانشکدهی دندانپزشکی اصفهان و بیمارستان آیت الله کاشانی پرداخت. جهت تعیین تعداد سلولهای لانگرهانس، نمونهها تحت رنگ آمیزی ایمنوهیستوشیمی با مارکر CD1a قرار گرفت و تعداد سلولهای لانگرهانس در تومور تعیین شد. اطلاعات حاصل با استفاده از آزمون های T، Chi-square، Mann-Whitney و Fisher مورد تحلیل آماری قرار گرفت. میزان 0/05P < معنیدار تلقی شد. یافتهها: میانگین تعداد سلولهای لانگرهانس در گروه 1 به صورت معنیداری کمتر از گروه 2بود (0/001 > P). میانگین تعداد این سلولها بر اساس سن، جنسیت، اندازهی تومور، تهاجم عصبی، درجه بدخیمی (Grade) در دو گروه، اختلاف معنیداری نداشت (0/05 > P). میانگین تعداد سلولهای لانگرهانس بر اساس تهاجم لنفووسکولار و مرحلهی بالینی (Stage) اختلاف معنیدار نشان داد (0/001 > P). نتیجهگیری: کاهش معنیدار تعداد سلولهای لانگرهانس با درگیری لنف نودهای گردنی در ارتباط است. لذا بررسی این سلولها میتواند جهت تعیین پیشآگهی و تعیین روشهای درمانی مناسبتر کمک کننده باشد.