بررسی دیدگاه و درک بیمار محور پری ایمپلنتایتیس در بیماران مراجعه کننده به بخش ایمپلنت دانشکده دندانپزشکی اصفهان

نویسندگان
doi
10.22122/jids.2025.45307.1004
چکیده

مقدمه : ببا توجه به افزایش تقاضای ایمپلنت دندانی در جوامع، گران بودن این درمان و انتظارات غیرواقعی نسبت به موفقیت آن در بیماران، این مطالعه با هدف بررسی دیدگاه و درک بیمار محور پری‌ایمپلنتایتیس در بیماران مراجعه‌کننده به بخش ایمپلنت دانشکده‌ی دندانپزشکی اصفهان انجام شد. مواد و روش‌ها : این مطالعه‌ی توصیفی- تحلیلی از نوع مقطعی روی بیماران مراجعه‌کننده به بخش ایمپلنت دانشکده‌ی دندانپزشکی اصفهان در سال 1401 که از اتمام درمان ایمپلنت آنها حداقل یک سال گذشته بود، انجام گرفت. با استفاده از پرسشنامه جنس، سن و درمان شامل موقعیت ایمپلنت (قدام یا خلف، ماگزیلا یا مندیبل)، نوع پروتز (ثابت یا متحرک)، نوع درمان به منظور بررسی دیدگاه و درک بیمار محور پری ایمپلنتایتیس بررسی شد. از آزمون‌های Mann-Whitney و ضریب همبستگی Spearman برای تجزیه و تحلیل داده‌ها استفاده شد (0/05 = α). یافته‌ها : ااز تعداد 58 بیمار (167 ایمپلنت) 29/3 درصد مبتلا به پری ایمپلنتایتیس و 70/7 درصد از افراد بدون پری ایمپلنتایتیس بودند. میزان دانش بیماری پری ایمپلنتایتیس بیشتر از حد متوسط 7/98 ± 19/25 و میزان دانش درمان بیماری پری ایمپلنتایتیس کمتر از حد متوسط 6/55 ± 11/39 بود. رضایت کلی بیماران پس از درمان ایمپلنت با میزان دانش بیماری و دانش درمان پری ایمپلنتایتیس ارتباط ضعیف، مثبت و معنی‌داری داشت. نتیجه‌گیری : درک بیماران نسبت به پری ایمپلنتایتیس و پیش‌آگهی آن به طور کلی ضعیف می‌باشد و بیماران دارای انتظارات غیرواقعی از درمان ایمپلنت می‌باشند. نیاز به بهبود وضعیت موجود با برقراری ارتباط بهتر بین دندانپزشک و بیمار، شرح درمان، ارتباط بیمار محور و ملاقات‌های بیشتر بیمار لازم می‌باشد.