فاکتورهای موثر بر شل شدن پیچ اباتمنت ایمپلنت
نویسندگان
doi
10.22122/jids.v21.i2.0181چکیده
مقدمه : پیچ داخلی ایمپلنت رابط بین ایمپلنت- اباتمنت بوده و نقش اساسی را در حمل اباتمنت و بارگذاری پروتز دارد. ثابت بودن این پیچ، تعیینکنندهی اولیه پایداری ایمپلنت بوده و در صورت شل شدن مکرر و عدم مدیریت به موقع آن، موفقیت درمان و رضایت بیمار تحت تأثیر قرار خواهد گرفت و در نهایت خطر شکستگی پیچ و حتی شکستگی ایمپلنت را به دنبال خواهد داشت. دانستن علل و عوامل مرتبط با آن میتواند به پزشکان در انتخاب بهتر در بالین کمک کند؛ لذا این مطالعه با هدف بررسی فاکتورهای مؤثر در ایجاد یا تسریع شل شدن پیچ انجام شده است. مواد و روشها : این مطالعهی مروری که در سال 1403 در دانشکدهی دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان انجام شد، با جستجو در منابع الکترونیکی Google Scholar، PubMed، Scopus، ISI با تمرکز بر مطالعات منتشر شده پس از سال ۲۰۲۰ به بررسی عواملی نظیر نوع اتصال ایمپلنت- اباتمنت، ویژگیهای اباتمنت و پیچ، نوع پروتز، تکنیکهای بستن پیچ و میزان گشتاور، میزان گسترش کانتیلور، گیر افتادن بافت، ریزنشت، ویژگیهای مقاومت ضدچرخش، فرایند درمان و فاکتورهای انسانی میپردازد که میتوانند در میزان بروز شل شدن پیچ تأثیرگذار باشند. نتیجهگیری : فاکتورهایی نظیر عادات پارافانکشنال و تجربه ناکافی متخصص، استفاده از پروتزهای نامناسب، طول بلند کانتیلور، گیر افتادن بافت، افزایش طول Collar تکیه گاه و استفاده از ایمپلنتهای با اتصال هگزاگون خارجی میتوانند در افزایش بروز شل شدن پیچ مؤثر باشند. از طرفی ایجاد ویژگیهای مقاومت ضد چرخش میتواند بروز شل شدن پیچ را کاهش دهد.